Gezin in Gevaar

Nederlandse lhbt-dictatuur: roze of inktzwart?

september 21, 2018

Documentaire onthult het leed van geslachtsverandering: ‘Ik wil mijn geslacht terug!’

Transgenders en genderneutraal zijn alledaagse begrippen geworden. Dat is te danken aan de enorme opmars die de genderideologie de laatste jaren heeft weten te maken, niet in de laatste plaats dankzij ondersteuning vanuit de EU en de overheid. Het doel van de genderideologie is het verband tussen biologisch geslacht en gedrag te doorbreken. Vrijheid blijheid, ook in de keuze van je geslacht, is het motto. Waarom zou je je door de natuur de wet laten voorschrijven?

Geslachtsidentiteitsstoornis

De gevolgen blijven niet uit. Dat mensen van hun geslacht vervreemd zijn en de gewaarwording hebben in het verkeerde lichaam te zitten, is een werkelijk bestaande aandoening, die medisch ‘geslachtsdysforie’ wordt genoemd (‘gender dysphoria’ in het Engels) of met een meer Nederlands begrip: ‘geslachtsidentiteitsstoornis’. Mensen die daaraan lijden en van geslacht willen veranderen, worden transgenders of transseksuelen genoemd. Ze krijgen een afkeer van hun eigen geslachtsdelen en verlangen naar die van het andere geslacht. In zijn authentieke vorm is de aandoening overigens zeldzaam.

Paradepaardjes

Waarom horen we er dan toch zo vaak over? Dat heeft te maken met het feit dat deze mensen voor de genderideologie een soort paradepaardjes zijn. Zij lijken het levende bewijs van de juistheid van hun ideologie: het biologisch geslacht is een gegeven, maar of je daarmee instemt niet. Laat staan of je je er ook naar gedraagt. Genderideologen bagatelliseren dan ook zoveel mogelijk het psychiatrische karakter van de aandoening. Geslachtsverandering als zodanig moedigen ze juist aan.

Misverstand

Het ideologisch uitbuiten van deze gevallen heeft de genderideologie geen windeieren gelegd. Door het werven voor het transgenderisme zijn veel mensen met uiteenlopende problematieken en seksuele moeilijkheden onzeker geworden over hun geslacht. Als je wijsgemaakt bent dat er echt zoiets bestaat als ‘in het verkeerde lichaam geboren’ zijn, zul je des te sneller geneigd zijn je persoonlijke problemen daarmee te verbinden. En dan ontstaat al gauw het misverstand dat een overgang naar het andere geslacht je van die problemen kan verlossen.

Pubers kwetsbaar

Dat is precies wat veel mensen is overkomen. Met dank aan de genderideologie, die nu zelfs tot in het onderwijscurriculum doordringt. Dat is daarom zo ernstig, omdat pubers, voor wie twijfels over zichzelf en het eigen seksueel gedrag tot op zekere hoogte normaal zijn, een kwetsbare categorie vormen. Maar het blijft niet bij pubers. Wat we nu zien gebeuren, is dat ouders een genderproblematiek projecteren op kleine kinderen, voor wie de geslachtsrijpheid nog ver weg is. Door dergelijke misverstanden te wekken en in de hand te werken, heeft de genderideologie al vele slachtoffers weten te maken. Zoals een kijker van de documentaire op YouTube het samenvat: “Er bestaat een heel klein percentage mensen dat legitieme geslachtsproblemen heeft. Helaas is dit een culturele mode geworden en de overgrote meerderheid van transseksuelen zijn op die maatschappelijke kar gesprongen.”

Hormonen

Hoe groot het leed is dat zo wordt aangericht laat de korte documentaire I Want My Sex Back (‘Ik wil mijn geslacht terug’) zien. Daarin komen drie mannen aan het woord, die geleden hebben aan geslachtsidentiteitsstoornis. Zij lieten zich chirurgisch ombouwen tot vrouwen, namen jarenlang de hormonen in en kregen spijt. “Je kunt helemaal niet van geslacht veranderen”, zegt er een. Denken dat dit wel kan, is “een waan, een mentale aandoening”. Hij wijst erop dat veertig procent van de zelfmoordpogingen ondernomen worden door mensen die er spijt van hebben van geslacht te zijn veranderd.

Psychotherapie

Twee van de drie spijtoptanten zijn nu weer man. Deze ‘heenenweer-seksuelen’ zijn indrukwekkende getuigen tegen de genderideologie. Twee van hen hebben een verleden als slachtoffer van misbruik en verwaarlozing als kind. Twee zijn inmiddels ook gelukkig getrouwd, christen en helpen anderen. “Ik denk dat je rustig kunt stellen dat als iemand mishandeld is en seksueel misbruikt, psychotherapie de meest benodigde behandeling is, niet hormonen en chirurgie.” Een ander zegt: “Een dokter die eerlijk is, zal zeggen dat de geslachtsidentiteitsstoornis altijd blijft. Het begint met je anatomie, maar het gaat er in werkelijkheid om dat je niet van jezelf houdt.”

Borstimplantaten

Een van de drie is de auteur Rene Jax. Hij schreef er enkele boeken over. Jax legt goed uit hoe het psychologische proces van identiteitsgeslachtsstoornis verloopt. Eerst denk je dat de hormonen je gelukkig zullen maken, vertelt hij. Dan dat het je stem is die omhoog moet. Dan dat het geluk in borstimplantaten zal zitten. “En dan, als je door de therapie heengegaan bent en een dokter hebt kunnen overtuigen om het snijwerk bij je te doen, kom je uit bij de echte geslachtsverandering. Bij mij was dat in 1990.” Ondanks alles wil Jax de geslachtsverandering niet terugdraaien (wat anatomisch ook niet meer kan). “Ik blijf nu maar vrouw. Iedereen kent me zo”, vertelt ze gelaten. “Ik leef nu al 28 jaar als vrouw. Maar ik betreur dat volledig.” Het was een “foute beslissing mijn mannelijke anatomie af te snijden.”

U mag deze korte, indrukwekkende en informatieve documentaire niet missen. U vindt die hier. Er is ook een trailer:

Gezin in Gevaar verdedigt het gezin van man, vrouw en kinderen, tegen gender-ideologie.
Help ons met een gift het gezin te verdedigen!

september 3, 2018

LHBT-panel van Evangelische Omroep: “Stop met ‘gezinnetjeskerk’ zijn”

NieuwLicht, een platform van de EO, heeft een panel van bijna honderd “christelijke LHBT’ers” gevraagd om tips te geven aan de kerk.

Anti-gezin

Het resultaat is, naast sentimenteel gezeur over het “gesprek van hart tot hart”, het advies: “Stop met ‘gezinnetjeskerk’ zijn.” Hebben we meer bewijs nodig dat de homobeweging anti-gezin is?

Scherpe vraag

Een oplettende Facebookgebruiker stelde een scherpe vraag:

Dat lijstje komt er uiteraard niet. De homobeweging laat zich niet aanspreken op de eigen intolerantie, indoctrinatie en intimidatie jegens christenen. Want homo’s zijn altijd slachtoffer en christenen altijd de boosdoeners. Wie daar anders over denkt krijgt een psychiatrische aandoening toebedicht: ‘homofobie’. Het tekent het onvermogen tot kritische introspectie.

Eenrichtingsverkeer

Een oprechte dialoog met de homobeweging is niet mogelijk. Het is en blijft eenrichtingsverkeer, richting volledige onderwerping van christenen aan de homoagenda. Wie verstandig is, blokkeert deze weg goed.

Gezin in Gevaar verdedigt het gezin van man, vrouw en kinderen, tegen gender-ideologie.
Help ons met een gift het gezin te verdedigen!

augustus 31, 2018

Hoe een Nederlander de Chinese eenkindpolitiek bedacht

Chinese propaganda voor de eenkindpolitiek. Bron: Flickr / kattebelletje

Wist u dat de grondslag van de Chinese eenkindpolitiek in Nederland ligt? En dat de bedenker er nog steeds een beetje trots op is? 

Oceaan van leed

Dat is raar, want die eenkindpolitiek ging gepaard met grootschalige abortus, vervolging van zwangere vrouwen en gedwongen sterilisaties. Het heeft voor een oceaan van menselijk leed gezorgd. Het leidde ook tot te vondeling leggen en het doden van ontelbare meisjes. Want als ze maar één kind mogen, kiezen Chinezen voor een zoon. Dat is hun cultuur. Behalve een algeheel tekort aan jonge mensen, is er nu ook een groot vrouwentekort in China. Dankzij het Nederlandse model.

Rampzalig en ineffectief

In 2015 is China maar weer van de eenkindpolitiek afgestapt. De gevolgen bleken rampzalig. Het zag een totaal vergrijsde toekomst voor zich opdoemen, die de explosieve economische groei van het land voortijdig kan smoren. De eenkindpolitiek, ingevoerd in 1979, was niet alleen een onmenselijke schending van mensenrechten, zij was ook nog eens totaal niet effectief. Zij ondermijnt de huidige welvaart en economische ontwikkeling.

Plat materialisme

Niet dat China dat nu allemaal toegeeft. Het afstoten van de eenkindpolitiek gebeurt vanuit dezelfde plat-materialistische overwegingen als de doorvoering ervan 39 jaar geleden. Zoals De Volkskrant schrijft. “De vrees van de communistische partijtop is dat China oud zal zijn, voordat het rijk is geworden.”

Kinderen zijn de toekomst

Om welvaart te creëren heb je namelijk mensen nodig. Véél mensen. Geen oude mensen, die niet meer kunnen werken, maar mensen in de kracht van hun leven. Die moeten allemaal eerst geboren worden, opgroeien en worden opgeleid. Kinderen zijn de toekomst van een volk. Zij zijn een bron van welvaart, mits de maatschappij op gezonde beginselen is gebaseerd, en hun de mogelijkheden tot ontwikkeling biedt. De eenkindpolitiek heeft in China geleid tot een rampzalige bevolkingsopbouw. Het blijkt economisch een doodlopend spoor. Bezint eer gij begint.

Gezin in Gevaar verdedigt het gezin van man, vrouw en kinderen, tegen gender-ideologie.
Help ons met een gift het gezin te verdedigen!

Club van Rome

De aanstichter, de gepensioneerde Nederlandse hoogleraar Geert Jan Olsder lijkt er niet erg mee te zitten. De wiskundige maakte zijn fatale berekeningen onder invloed van de milieu-alarmisten van de Club van Rome, die (zoals zoveel slechte dingen) uit het voorjaar van 1968 dateert. Wie in latere decennia is geboren, zal die club weinig meer zeggen. Maar ooit waren zij zeer prestigieus. In 1972 publiceerden deze ‘deskundigen’ een invloedrijk rapport Grenzen aan de groei. Kort gezegd voorspelden ze volledig vervuiling van de aarde en de uitputting van haar grondstoffen door overbevolking. In het door communisme totaal verarmde China viel de boodschap dat minder mensen tot méér welvaart zou leiden, in vruchtbare grond.

In totalitaire handen

Voor Geert Jan Olsder was het aanleiding zijn wiskundige talenten op het probleem los te laten. Hij ontwierp in 1975 een model hoe je tot een ‘gewenste’ bevolkingsopbouw kunt komen. Hij vertelde dat aan een Chinese collega, Song Jian, die op bezoek was bij de TU Twente. “Toen ik het aan die man vertelde, zag je ‘m helemaal opveren. Hij vroeg of hij een kopie van de publicatie kon krijgen. Die heb ik hem vervolgens toegestuurd”, vertelt Olsder aan De Volkskrant. Zo viel het model van Olsder in totalitaire handen. Met alle vernietigende gevolgen van dien. In 1979 voerde China zijn eenkindpolitiek in. Koppels mochten niet meer dan één kind krijgen.

Geert Jan Olsder op een Chinees congres. Foto: Geert Jan Olsder.

“Eerste dominosteentje”

In 2008 ontdekte Olsder dat zijn naam voorkwam in Westerse literatuur over de eenkindpolitiek. Pas toen begreep hij dat hij “het eerste dominosteentje” was geweest, zoals hij het tegenover De Volkskrant noemt. Maar Olders model was echt wel wat meer dan alleen een “domineesteentje”. Song Jian was er namelijk mee aan de slag gegaan. De communistische partij van China nam het over. Om kort te gaan: de Chinese eenkindpolitiek van 1979 werd gebaseerd op een wiskundig model van een Nederlandse hoogleraar.

Wegduiken

Het model was ook voor bevolkingsmanipulatie bedoeld. De Club van Rome had er de immers eerste inspiratie voor geleverd. Olsder duikt nu echter weg voor de vernietigende gevolgen van zijn werk, maar nog niet eens helemaal: “Op microscopische schaal is het voor gezinnen natuurlijk schrijnend, maar op macroniveau goed te verdedigen.” Microscopisch? Chinezen zijn weliswaar talrijk, maar het zijn geen abstract wemelende microben.

“Mooie wiskunde”

Het leed van een gedwongen aborterende moeder is in China net zo groot als elders. Haar kindje is even dood. Laten we ook het verdriet van de vaders niet vergeten, en al het verlangen naar de kinderen die niet mochten komen. Of zelfs op staatsgezag werden ‘weggemaakt’. Dankzij het model van hoogleraar Geert Jan Olsder, die het nog steeds “mooie wiskunde” noemt.

China verloren

Het is moeilijk bij deze beide professoren, een Hollander en een Chinees, niet te denken aan het wijze gezegde: ‘Twee professoren: vaderland verloren!’ Het was echter niet ons vaderland dat verloren ging, maar China, een land van 1,3 miljard inwoners.

Bekijk hier het interview met Olsder:

Gezin in Gevaar verdedigt het gezin van man, vrouw en kinderen, tegen gender-ideologie.
Help ons met een gift het gezin te verdedigen!

Over Gezin in Gevaar


De campagne Gezin in Gevaar zet zich in voor de bescherming van het gezin, dat bestaat uit vader, moeder en kinderen. Wij verzetten ons tegen de losgeslagen seksualisering en schadelijke gender-ideologie. Gezin in Gevaar is een campagne van Stichting Civitas Christiana, dat de christelijke beschaving wil verdedigen vanuit de principes van traditie, familie en privé-eigendom.

Een campagne van Civitas Christiana

Blijf op de hoogte en volg ons op social media! >

Contact

Postadres: Civitas Christiana
Pastoor Rabouplein 5
6564 BP Heilig Landstichting
KvK-nummer: 60350776
info@geziningevaar.nl

U kunt ons op werkdagen van 9 tot 5 bereiken op dit telefoonnummer: 024-7820 504

Help ons in de strijd voor het gezin!

Uw donatie is meer dan nodig.

Doneer nu! »