Steeds minder tieners zijn homoseksueel, laten Amerikaanse en Nederlandse cijfers zien

De acceptatie van homoseksualiteit daalt. Lhbt-activisten raken er niet over uitgepraat in de talkshows en in de Tweede Kamer. Waar ze liever geen aandacht aan besteden, is dat het aantal homoseksuelen daalt. 

Aangeboren homoseksualiteit als nieuwe orthodoxie

De hedendaagse orthodoxie in de lhbt-beweging is dat homoseksualiteit aangeboren is, net als de huidskleur. Het aantal mensen dat zich als homoseksueel identificeert, kan volgens deze opvatting alleen maar stijgen: steeds meer mensen ‘ontdekken’ dat zij op hetzelfde geslacht vallen. Dat is ook de standaardverklaring voor de statistische explosie van non-binairen, biseksuelen, transgenders en alle andere lettersoepvarianten. Het zouden identiteiten zijn die altijd al bestonden, maar die mensen nu pas bij zichzelf ‘ontdekken’.

Het Romantisch ideaal van het bevrijde individu

De media versterken die indruk met tranentrekkende verhalen over mannen die ‘erachter komen’ dat zij homoseksueel zijn. Ze verlaten hun gezin en ‘kiezen voor zichzelf’. Dat ze daarmee hun gezin opbreken en hun kinderen levenslang beschadigen, daar gaan interviewers niet op in. Achter de verhalen zit een stevig stuk Romantiek: het individu ontworstelt zich aan de misvormende maatschappij en komt tot zijn ware zelf. Het is een aansprekend verhaal waarmee de lhbt-beweging de afgelopen twintig jaar slim cultureel aanzien heeft verworven.

Melodramatische levensverhalen

Het is niet bon ton om te zeggen, maar vooral het vrouwelijk geslacht is vatbaar voor deze misvatting. Vrouwen, en al helemaal meisjes in de puberteit, zijn nu eenmaal gevoelig voor wat andere mensen denken. Ze sympathiseren sneller met lhbt-activisten die in talkshows vertellen over hun melodramatische (en dikwijls aangezette, soms zelfs half verzonnen) levensverhalen over 'homofobie'. Ze zijn mogelijk meer geneigd zichzelf ook zo’n identiteit aan te meten. 

"Vrije val" in percentage jongeren dat zich identificeert als lhbt

Dat maakt het zo opmerkelijk dat er juist bij tienermeisjes een aardverschuiving te zien is. Jean M. Twenge, hoogleraar psychologie aan de San Diego State University, bespreekt nieuwe cijfers van de Amerikaanse tegenhanger van het RIVM. Daaruit blijkt dat het percentage 14- tot 18-jarige meisjes dat zich identificeert als homo- of biseksueel, gedaald is van 30 procent in 2021 naar 17 procent in 2025. Bij jongens daalde het percentage van 9 naar 7 procent. Er lijkt sprake te zijn van een “vrije val”, aldus Twenge. 

"Ik heb geen idee"

De trend beperkt zich niet tot bi- en homoseksualiteit. Eerder stelde de Canadese demograaf Eric Kaufmann al vast dat onder middelbare scholieren van elitescholen – jarenlang de kweekvijver van de ‘progressieve lhbt-voorhoede’ – het aantal transgenders en non-binairen daalt: van 6,8 procent in 2022 naar 3,6 procent. Zowel Kaufmann als Twenge wijzen politieke verklaringen van de hand. Volgens Twenge begon de kentering al onder president Joe Biden. Trumps tweede regering, die het mes heeft gezet in subsidies aan lhbt-lobbyclubs, is dus niet de doorslaggevende factor. Wat dan wel? “Ik moet opbiechten: ik heb geen idee,” zegt Twenge. 

Ook in Nederland zijn steeds minder leerlingen homoseksueel

Terug naar Nederland. De Universiteit Utrecht en het Trimbos-instituut publiceerden vorige maand een rapport over het welzijn van jongeren. Seksuele identiteit kwam daarin aan bod. De acceptatie van homoseksualiteit is bij jongeren flink afgenomen in de periode 2021-2025: van 40 naar 22 procent bij jongens, van 78 naar 51 procent bij meisjes. De onderzoekers schreeuwden het zelf dagenlang van de daken in de media. Wat de rapportschrijvers niet vertelden, was dat het percentage middelbare scholieren dat zich als homo- of biseksueel identificeert is gedaald van 9,3 procent in 2021 naar 6,3 procent in 2025. 

Meer meisjes dan jongens stappen af van lhbt

Kijken we naar de cijfers bij jongens en meisjes, dan zien we opvallende overeenkomsten met de statistieken van het Amerikaanse RIVM. In beide landen is de daling onder meisjes veel groter dan onder jongens. In de VS bedraagt deze 43,3 procent bij meisjes tegenover 22,2 procent bij jongens. In Nederland gaat het om respectievelijk 41,5 en 13,2 procent. Met andere woorden: in beide landen is een hoger percentage meisjes dan jongens van de homoseksuele identiteit afgestapt.

Lees ook: Verborgen in het lhbt-jongerenonderzoek zit een opvallende trendbreuk

Niet natuur, maar cultuur

Er zouden meer landen meegerekend moeten worden om harde conclusies te trekken. De cijfers wijzen wel op een internationale trend die zich niet zomaar laat verklaren door nationale omstandigheden, zoals de verkiezing van Trump. Een harde conclusie die we wel kunnen trekken is dat de lhbt-orthodoxie van born this way niet klopt. Dat wisten we al uit de natuur, maar blijkt nu ook uit de cultuur. Homoseksualiteit blijkt trendgevoelig.

Maatschappelijke druk

Een online lhbt-magazine heeft al een ‘verklaring’. Jongeren zouden huiverig zijn geworden om zich als homoseksueel uit te geven, uit angst voor “maatschappelijke druk”. Het is een weinig geloofwaardige theorie. Maatschappelijke druk is er zeker, maar vooral in de andere richting: om lhbt te zijn. Homoseksuelen zijn immers oververtegenwoordigd in talkshows en de Tweede Kamer. Voor de Rijksoverheid is dat niet genoeg: in 2018 kondigde het ministerie van Onderwijs aan “structureel te monitoren” of er wel genoeg lhbt’ers in de media komen.

Afnemende homoseksualiteit past niet in het frame van lhbt-activisten

De daling van het percentage homoseksuelen wordt in Amerika opgemerkt door zowel links als rechts. In Nederland heeft nagenoeg niemand het hierover. ‘Duiders’, die bijna zonder uitzondering zelf lhbt-activisten zijn, leggen steevast de nadruk op de ‘manosphere’ en ‘fundamentalistische religieuze groepen’ (lees: Gezin in Gevaar) als boosdoeners. Dat steeds minder jongeren homoseksueel zijn, past niet in hun kraam. Dit feit ontkracht namelijk hun uitgangspunt dat homoseksuelen nu eenmaal zo geboren zijn en dat alle kritiek op de lhbt-agenda gelijkstaat aan rassendiscriminatie. 

Oorverdovende stilte

Kennelijk mag er over homoseksualiteit maar één verhaal verteld worden: dat van de jongere die zijn ‘ware identiteit’ ontdekt en daarmee eindelijk zichzelf wordt. Maar wat als jongeren juist afstand nemen van een identiteit die hun jarenlang als bevrijdend is aangeprezen? Wat als de culturele invloed op seksuele identiteit veel groter is dan de lhbt-beweging wil toegeven? Dan begint het zorgvuldig opgebouwde verhaal van born this way gevaarlijk te wankelen. En misschien verklaart dat wel waarom het zo oorverdovend stil blijft over deze cijfers.

--

Een principieel, niet een persoonlijk standpunt

Dit artikel heeft als doel het verdedigen van het huwelijk, het gezin en de moraal volgens de katholieke leer. Op geen enkele manier is het onze bedoeling personen te belasteren. Wij oefenen simpelweg onze vrijheid uit als kinderen van God (Rom. 8:21), zodat "iedere tong zou belijden tot glorie van God de Vader, dat Jezus Christus de Heer is." (Fil. 2:11).

Laatst bijgewerkt: 26 oktober 2026 13:56