De consensus binnen de medische wereld over transgenderisme is doorbroken

Al geruime tijd steunt de medische wereld in Amerika zogenaamde transitieoperaties voor minderjarigen om lid te worden van het andere geslacht. De ‘wetenschap’ had zich zogenaamd uitgesproken en niemand durfde dit aan te vechten. De American Society for Plastic Surgeons (ASPS) heeft echter onlangs een behoorlijk zware steen in het rustige water van de medische consensus over transgenderchirurgie en -medicatie gegooid.

Weinigen hadden de moed om te publiceren

In navolging van de wetenschappelijke observaties die door dr. Hilary Cass in de ‘Cass Review’ zijn uiteengezet, heeft de ASPS de gelederen doorbroken over dit zeer omstreden onderwerp door haar verzet tegen medische ingrepen bij transgenders te bevestigen. In een stille ironische zet durft de ASPS te zeggen wat velen hebben gefluisterd, maar weinigen de moed hebben gehad om te publiceren: De medische voordelen van dergelijke operaties en medicatie bij jongeren worden op dit moment ondersteund door bewijs dat beperkt is en van opmerkelijk lage kwaliteit.

Tennessee verbiedt puberteitsremmers en hormoontherapie

Momenteel is het landschap van transgenderbehandeling een strijdtoneel van juridische, politieke en medische geschillen in heel Europa en de Verenigde Staten. Helaas is er onvoldoende inbreng van de geestelijkheid over de morele implicaties. De belangrijkste focus van het debat ligt op het beperken van geslachtsveranderende operaties en puberteitsremmers voor minderjarigen – en in toenemende mate ook voor volwassenen. In juni 2025 bekrachtigde het Amerikaanse Hooggerechtshof een wet in Tennessee die puberteitsremmers en hormoontherapieën voor minderjarigen verbiedt. De uitspraak moedigde in feite 25 andere staten aan om dit voorbeeld te volgen. 

Trump wil ingrepen op jongeren blokkeren

Ondertussen heeft de tweede Trump-regering regels voorgesteld om Medicare- en Medicaid-fondsen te blokkeren voor ziekenhuizen die deze ingrepen bij jongeren uitvoeren. Nu 2026 nadert, heeft een lappendeken van staten verboden ingesteld en worden er op federaal niveau inspanningen geleverd om de financiering op nationaal niveau te beperken. Wat tot deze verschuiving in perspectief heeft geleid, is een nauwkeurig rapport uit 2020 van dr. Hilary Cass, een Britse kinderarts. De “Cass Review” ontmantelde op zachte maar krachtige wijze de heersende aanpak van de Gender Identity Development Services (GIDS).

Overhaaste medicalisering

Haar rapport wees op een schrijnend gebrek aan duidelijke richtlijnen over wanneer psychologische ondersteuning moet worden geboden in plaats van medische behandeling. Ook werd opgemerkt dat endocrinologen vaak afwezig waren bij multidisciplinaire vergaderingen en dat een overhaaste medicalisering vaak leidde tot “diagnostische overschaduwing” (een cognitieve vertekening waarbij zorgverleners nieuwe fysieke of mentale symptomen ten onrechte toeschrijven aan een reeds bestaande aandoening van de patiënt). Daardoor werden ernstige onderliggende psychische problemen tragisch genoeg genegeerd.

Trans-Atlantische kloof

De ironie is voelbaar: Europese landen zoals Groot-Brittannië, Finland en Zweden, en ook Nieuw-Zeeland, hebben naar het schaarse bewijs gekeken en besloten op de rem te trappen, waardoor medische behandelingen voor jongeren worden beperkt. In de Verenigde Staten is het debat echter diep verstrikt geraakt in politiek theater, waar het in twijfel trekken van de effectiviteit van een behandeling onmiddellijk wordt bestempeld als een partijpolitieke aanval.

Een ontmoeting van geesten – en motieven

In Amerika bereikte deze ideologische botsing een hoogtepunt tijdens een bijeenkomst georganiseerd door cardiothoracaal chirurg dr. Mehmet Oz, hoofd van de Centers for Medicare and Medicaid Services. Hij riep leiders van de belangrijkste medische verenigingen van het land bijeen en verklaarde: “Het bewijs lijkt hier niet erg goed te zijn, en er is niet veel van.” Hij stelde een vraag die zwaar op het hele vakgebied drukt: waarom zouden we onomkeerbare fysieke ingrepen bij jonge patiënten ondersteunen als langetermijnonderzoek naar geestelijke gezondheid opvallend onduidelijk blijft? Aan de ene kant zaten medische zwaargewichten zoals de American Medical Association (AMA) en de American Psychiatric Association (APA), die richtlijnen verdedigden waarin deze ingrepen als levensreddend worden beschouwd. Aan de andere kant wezen artsen en academici op de opvallende hiaten, onvoldoende controles en korte follow-up-periodes in het fundamenteel onderzoek.

Een opvallende koerswijziging

Gezien de trend om medicatie en operaties voor geslachtsverandering op zo jong mogelijke leeftijd aan te bieden, kwam de echte verrassing tijdens de bijeenkomst van de American Society of Plastic Surgeons (ASPS). Als vertegenwoordiger van plastisch chirurgen – degenen die deze fysieke transformaties juist uitvoeren – kondigde de vereniging een koerswijziging aan. Zij erkenden de lage kwaliteit van de huidige studies en adviseerden om alle geslachtsgerelateerde operaties, met name borstamputaties bij minderjarigen, op zijn minst uit te stellen totdat de patiënt negentien jaar oud is. Deze koerswijziging sluit aan bij de eerdere, fundamentele kritiek van dr. Paul R. McHugh, voormalig hoofdpsychiater van het Johns Hopkins Hospital.

geslachtsverandering is onmogelijk

Dr. McHugh betoogt al lang dat geslachtsverandering een biologische onmogelijkheid is en dat het behandelen van psychisch leed met chirurgische ingrepen en medicatie fundamenteel in strijd is met de door God gegeven menselijke natuur. Mensen die een geslachtsveranderende operatie ondergaan, veranderen niet van man in vrouw of vice versa. In plaats daarvan worden het gefeminiseerde mannen of gemasculiniseerde vrouwen. Beweren dat dit een kwestie van burgerrechten is en chirurgische ingrepen aanmoedigen, komt in werkelijkheid neer op het ondersteunen en bevorderen van een psychische stoornis. 

Dergelijke ingrepen zijn kindermishandeling

Dergelijke ingrepen bij minderjarigen komen neer op kindermishandeling, gezien het feit dat bijna 80 procent van die kinderen hun verwarde bevlieging zal loslaten en op natuurlijke wijze tot volwassenen zal uitgroeien als ze met rust worden gelaten. Het besluit van de ASPS werd onmiddellijk veroordeeld vanuit politiek perspectief, waarbij critici vraagtekens plaatsten bij de conservatieve politieke donaties van de bestuursvoorzitter. Dr. Scot Glasberg, de voormalige voorzitter van de ASPS, legde echter uit dat deze beleidswijziging al sinds 2024, toen hij voorzitter was, was gepland en volledig werd ingegeven door het gebrek aan sterk klinisch bewijs – niet door politiek.

ASPS zet zich af tegen de massa

Blinde naleving van consensus leidt zelden tot blijvend goed. Wanneer een medische gemeenschap vrijelijk aannames in twijfel kan trekken en bestaande orthodoxieën kan uitdagen zonder angst voor politieke represailles, bevordert dit een omgeving van echte intellectuele superioriteit en goede zorg. Het besluit van de ASPS om zich af te zetten tegen de massa en betere wetenschap te eisen, is wellicht precies de katalysator die nodig is om een gefundeerd, op bewijs gebaseerd perspectief te herstellen en zo de verminking van talloze jonge mensen te voorkomen.

Dit artikel verscheen eerder op tfp.org

Laatst bijgewerkt: 7 april 2026 12:27