Ghana neemt gezinswet aan die lhbt-propaganda verbiedt

Het wetsvoorstel inzake de juiste seksuele rechten van de mens en de Ghanese gezinswaarden verbiedt elke vorm van pleidooi voor activiteiten die krachtens deze wet verboden zijn, waaronder het identificeren als lhbt en seksuele activiteiten tussen personen van hetzelfde geslacht.

Promotie van lhbt wordt verboden

De “Wet inzake gepaste menselijke seksuele rechten en Ghanese familiewaarden” werd ingediend door parlementslid John Ntim Fordjour en verbiedt “propaganda, promotie en pleidooien voor activiteiten die onder deze wet verboden zijn”, waaronder lhbt-identificatie en seksuele activiteit tussen personen van hetzelfde geslacht. Het wetsvoorstel bepaalt verder dat: "Een persoon die materiaal produceert, verspreidt, publiceert, uitzendt of beschikbaar stelt dat een handeling bevordert die krachtens deze wet verboden is, of zich bezighoudt met enige handeling die erop gericht is de publieke opinie te veranderen over een handeling die krachtens deze wet verboden is, een strafbaar feit pleegt en bij veroordeling zonder jury veroordeeld kan worden tot een gevangenisstraf van ten minste vijf jaar en ten hoogste tien jaar."

Breed draagvlak voor wetsvoorstel

Het wetsvoorstel, dat unaniem werd aanbevolen door de Commissie voor Constitutionele en Juridische Zaken, werd aangenomen bij mondelinge stemming. President John Dramani Mahama heeft zijn steun toegezegd en zal het waarschijnlijk ondertekenen. Ghanese religieuze leiders hebben zich luidkeels achter het voorstel geschaard. Een versie van het wetsvoorstel uit 2024 was gestrand vanwege juridische bezwaren; president Nano Akufo-Addo, de voorganger van Mahama, had geweigerd het te ondertekenen.

Voorspelbare berichtgeving van Westerse pers

“West-Afrika heeft de afgelopen maanden een golf van anti-lhbt-wetgeving gezien,” merkte Reuters op. “De Senegalese president Bassirou Diomaye Faye ondertekende in maart een wetsvoorstel dat de maximale gevangenisstraf voor seksuele handelingen tussen personen van hetzelfde geslacht verdubbelt tot 10 jaar en elke poging om homoseksualiteit te promoten strafbaar stelt. In september vorig ⁠jaar stemden wetgevers ​in Burkina Faso voor het eerst voor het strafbaar stellen van seksuele handelingen tussen personen van hetzelfde geslacht en voor het strafbaar stellen van ‘gedrag dat homoseksuele praktijken en soortgelijke praktijken zou kunnen bevorderen’.”

'Westen wil homoseksualiteit opleggen aan de wereld'

Westerse groeperingen hebben het Ghanese parlement veroordeeld; de week daarvoor had de Senegalese premier Ousmane Sonko in de Nationale Assemblee ideologisch neokolonialisme aan de kaak gesteld terwijl hij de nieuwe wetten van Senegal verdedigde. “Er is sprake van een soort tirannie,” zei hij. “Er zijn acht miljard mensen op de wereld, maar er is een kleine kern die het Westen heet en die, omdat ze over middelen beschikt en de media controleert, dit (homoseksualiteit) aan de rest van de wereld wil opleggen.”

Tegenreactie op agressieve lhbt-promotie

De “hardhandige aanpak” van de lhbt-ideologie in West-Afrika (en daarbuiten) van de afgelopen jaren is in feite een tegenreactie op de agressieve promotie van de lhbt-ideologie door westerse regeringen en internationale instellingen in de ontwikkelingslanden. Afrikaanse regeringen reageren op een gezamenlijke druk van goed gefinancierde lhbt-groeperingen en ngo’s om een ideologie te promoten die de meeste van deze landen afwijzen, terwijl ze vergeten dat tot voor kort de meeste westerse landen opmerkelijk vergelijkbare wetten hadden.

Wettelijk verbod gold ook in Westen

In 1961 had elke Amerikaanse staat “sodomiewetten” in de wetboeken staan die een reeks seksuele handelingen verboden. Sommige staten schaften zelfs nog in 2023 (Maryland en Minnesota) al lang niet meer gehandhaafde wetten af. Canada schafte het verbod in 1969 af, maar hief pas eind jaren tachtig alle beperkingen op seksueel gedrag op. Ongeacht hoe men tegen deze wetten aankijkt – of men nu libertariër, conservatief of iets daartussenin is – ze waren tot een halve eeuw geleden de norm, en in sommige gevallen nog veel recenter.

Zelfverdediging tegen Seksuele Revolutie

Natuurlijk begon het Westen deze wetten in te trekken of ongedaan te maken toen de Seksuele Revolutie en haar bastaardkind, de secularisatie, onze samenlevingen transformeerden; veel ontwikkelingslanden zijn daarentegen nog steeds zeer religieus. Veel van hen zien wetgeving nu als een noodzakelijk bolwerk tegen westerse pogingen om de Seksuele Revolutie en secularisatie ook aan hun eigen samenlevingen op te dringen. Westerse landen zien deze wetten als bewijs van totalitarisme; veel ontwikkelingslanden zien ze als sociale zelfverdediging.

Dit artikel verscheen eerder op lifesitenews.com. 

Laatst bijgewerkt: 5 juni 2026 09:34