In genderklinieken blijft men doof voor ouderlijke bezwaren tegen 'geslachtsverandering'. Afbeelding gemaakt met AI.
'Gezondheidsraad weigerde ouders van genderverwarde kinderen te horen'
Er is niets mis medische ‘geslachtsverandering’ bij minderjarigen. Dat is de boodschap van een nieuw rapport over genderzorg. Een betrokken vader vertelt een ander verhaal.
Betrokken vader: 'Driemaal werden we geweigerd'
“Voordat het rapport van de commissie werd gepubliceerd, hebben ik en 50 andere kritische ouders om een ontmoeting met hen verzocht,” schrijft Hermes Postma op website Genspect. “Ons verzoek werd driemaal afgewezen.” Ondertussen groeide de groep kritische ouders tot het drievoudige. Zij stuurden in april naar de commissie het rapport Tekortkomingen in de Nederlandse Genderzorg. “Het zal geen verrassing zijn dat ook ons rapport werd genegeerd.”
Acht van de twaalf betrokkenen is verstrengeld met genderklinieken
Het negeren van het kritische ouderperspectief mag helaas niet verrassen. In december vorig jaar wees hoogleraar privaatrecht Lodewijk Smeehuijzen al op het feit dat acht van de twaalf commissieleden direct of indirect betrokken zijn bij medische ‘geslachtsverandering’. Een klassiek geval van Wij van WC-eend adviseren WC-eend, constateerden wij eerder. De klinieken en ziekenhuizen graven zich in in de schuttersputten van de genderideologie. Aanzwellende kritiek uit het buitenland wordt daarbij vooral opgevat als ‘transhaat’ die je moet negeren.
Lees ook: Gezondheidsraad over transgenderzorg: slager keurt zijn eigen vlees
Ouders als sta-in-de-weg voor genderactivisten
Genderactivisten, ook met de doktersjas aan, hebben een broertje dood aan ouderlijke inspraak. Vaders en moeders zijn doorgaans wijzer en prikken door puberillusies over je ‘ware zelf’ heen. Ze laten zich minder snel gek maken door hypes. Transgenderisme is precies dat. Zouden ouders het volledig voor het zeggen hebben, dan kan menig genderkliniek de deuren sluiten. Daarom worden ouders die met hun kind meegaan op gesprek in de kliniek vooral negatief bejegend. Tegelijk wordt hen duidelijk gemaakt: stribbel tegen en je ziet je kind nooit meer. Je zou willen dat het een overdrijving is, maar voor betrokken ouders is het een hartverscheurende realiteit.
Ondraaglijke pijn door mislukte 'geslachtsverandering'
Hartverscheurend is ook het leed bij kinderen die in handen vallen van genderchirurgen. “Iets meer dan een maand geleden vernam ik dat een voormalige patiënte van de Amsterdamse genderkliniek (ook wel bekend als de meest zorgvuldige kliniek ter wereld) euthanasie heeft ondergaan,” aldus Postma, wiens eigen zoon ‘in transitie’ is gegaan. Bij deze ex-patiënte liep het fabriceren van mannelijke geslachtsdelen mis – we formuleren dit bewust plastisch. Ze leed zoveel pijn “dat euthanasie voor haar de enige uitweg leek.”
Alleen God kan ons redden
Laten we stilstaan bij wat hier aan de hand is. Een vrouw wordt genitaal verminkt in een poging om te worden wat zij nooit kan worden – een man. Haar wezenlijke vrouwelijkheid moet uitgewist worden. Dat mislukt uiteraard. De consequenties zijn gruwelijk. Welke ‘uitweg’ wordt haar dan geboden? Euthanasie, of beter gezegd: geassisteerde zelfmoord. Een samenleving waarin dit gebeurt, is een samenleving die alleen gered kan worden door terug te keren naar God.
Laatst bijgewerkt: 8 juli 2026 11:56