Dit is de schade van online afstandsonderwijs, en ze noemen het "normaal."

Dit is de schade van online afstandsonderwijs, en ze noemen het "normaal."

Meld u gratis aan voor onze WhatsApp-berichtendienst om op de hoogte te blijven van nieuwe acties en artikelen van Gezin in Gevaar. Aanmelden »

Studies van het Gaslini Children's Hospital in Genua, Schotland, Frankrijk, en het Italiaanse Journal of Pediatrics concluderen dat de meerderheid van jonge studenten en kinderen gedrags- en regressieproblemen ontwikkelen tijdens lockdowns en vanwege online afstandsonderwijs. Daarnaast is er bewijs van depressie, stress, ademnood, slaaptekort, verlatingsangst en verminderde interactie met ouders. Ouders zijn geneigd om deze "opoffering" te accepteren en denken dat het snel voorbij zal gaan. Het is alleen jammer dat de massamedia deze situatie voortdurend afschilderen als het "nieuwe normaal".

Eindelijk hebben we enkele gegevens die ons in staat stellen een belangrijke vraag te beantwoorden: wat zijn de effecten van lockdowns en online afstandsonderwijs op kinderen en jongeren?

Laten we beginnen met een recent onderzoek dat het Gaslini Kinderziekenhuis in Genua heeft uitgevoerd op 6800 personen door heel Italië. De studie concludeerde dat er gedragsproblemen en symptomen van regressie zijn opgetreden "bij 65% van de kinderen onder de 6 jaar, en bij 71% boven de 6 jaar oud." Het onderzoek stelt dat "wat kinderen onder de leeftijd van zes jaar betreft, zijn de meest voorkomende stoornissen verhoogde prikkelbaarheid, onregelmatige slaap en angst (agitatie, verlatingsangst,) terwijl voor kinderen en adolescenten van 6 tot 18 jaar, de meest voorkomende stoornissen betrekking hebben op ‘somatische problemen’ (bijvoorbeeld angst en somatoforme stoornissen zoals het gevoel van ademnood) en slaapproblemen (moeite met in slaap vallen en wakker worden om online lessen te beginnen vanuit huis)."

Het is belangrijk erop te wijzen dat ‘moeilijkheden om in slaap te vallen en wakker te worden’ over het algemeen geassocieerd worden met depressieve trends, terwijl ‘slaapstoornissen’ nu worden beschouwd als een gevolg van langdurige blootstelling aan elektronische schermen. De beweging van beelden, felle kleuren, sterk licht en elektromagnetische golven beïnvloeden allemaal de menselijke circadiane ritmes, waardoor ons lichaam weer wakker wordt. In jongeren van 6 tot 18 jaar is "een significante verandering van de slaappatronen waargenomen, die gepaard kan gaan met 'faseverschuiving' (tieners die veel later naar bed gaan en niet in staat zijn om 's morgens wakker te worden), als in een soort van huiselijke 'jetlag'. Bovendien zijn er in deze populatie van oudere kinderen - vervolgt het onderzoek van Gaslini- “verhoogde emotionele instabiliteit, irritatie en stemmingswisselingen waargenomen.”

Uit een wereldwijd onderzoek is gebleken dat bij kinderen van 6 tot 18 jaar een heel scala aan gedrag samenhangt met lockdowns: onzekerheid, angst, isolement, slaapstoornissen, nachtmerries, verlies van eetlust, rusteloosheid, onoplettendheid en verlatingsangst.

In Schotland lijken lockdowns symptomen te hebben veroorzaakt die lijken op PTSS (posttraumatisch stress syndroom), een aandoening die meestal wordt veroorzaakt door een traumatische, catastrofale of gewelddadige gebeurtenis. Gewoonlijk is PTSS een syndroom waar soldaten aan lijden nadat ze betrokken zijn geweest bij dramatische gevechten. Daarnaast zijn stress, ongerustheid, angst en eenzaamheid geconstateerd. In Frankrijk zijn stress, depressie en angst onder jongeren waargenomen.

Aan dit alles komt nog de schade, die niet experimenteel is vastgesteld, veroorzaakt door het gebrek aan sport, fysieke beweging, zonlicht en de open lucht, die allemaal essentieel zijn voor de evenwichtige psycho-fysieke ontwikkeling van kinderen. We weten ook hoe belangrijk de peer group is voor de ontwikkeling van minderjarigen, maar we kunnen nu nog niet zeggen wat de gevolgen van dat verlies zullen zijn.

Adobe Stock 120026222 min 1024x444

Lees ook: Kan minister Slob (CU) de onderwijsvrijheid “toekomstbestendig” maken?

Laten we ons nu richten op online afstandsonderwijs (OAO). OAO maakt gebruik van IT-apparaten (computers, tablets, mobiele telefoons) en kan live of met vooraf opgenomen lessen worden gevolgd. Ikzelf gebruik deze onderwijsmethode en kan u verzekeren dat de aandacht van de leerlingen, in vergelijking met "lessen in het klaslokaal", dramatisch daalt in de "live" versie van het online onderwijs (en nog meer in de vooraf opgenomen lessen). Als we technische moeilijkheden toevoegen die veroorzaakt worden door defecte internetverbindingen, vastlopende programma’s, en de variërende functionaliteit van externe apparaten (webcams, microfoons, headsets, etc.), kunnen we een idee krijgen van hoe deze manier van lesgeven er uit ziet. En dan hebben we het nog niet eens over de grapjes die studenten maken ("Meester, ik kan het niet hooooren!!!!") en de storende aanwezigheid van hun ouders.

Alsof dit alles nog niet genoeg is, moeten we ook de nadelige gevolgen van het gebruik van media-apparaten voor enkele uren per dag meenemen (waar het onderzoek van Gaslini ons al iets over verteld heeft). Het Italiaanse Tijdschrift voor Kindergeneeskunde heeft onlangs een rapport gepubliceerd over het gebruik van IT-apparatuur bij kinderen jonger dan zes jaar. Het resultaat is een aanzienlijke verslechtering van de resultaten op het gebied van rekenen, een tekort aan aandacht en een groot verlies aan efficiëntie. Andere gerelateerde problemen zijn overgewicht, sedentariteit, ongezond eetgedrag, hoofdpijn, nek- en schouderklachten, slaapstoornissen (zoals hierboven besproken), oogschade (vermoeidheid, irritatie en droogte van de ogen), en tot slot, verminderde interactie tussen kinderen en ouders. Al deze stoornissen hebben, zoals al gezegd, betrekking op kleuters, maar waarom zouden ze geen invloed hebben op schoolgaande kinderen?

Lees ook: VVD neemt christelijke onderwijsvrijheid onder vuur

Voor zover ik weet, kunnen veel ouders bevestigen wat dit onderzoek heeft aangetoond. Kortom: de situatie is zeer verontrustend, zelfs dramatisch. Ouders accepteren dit alles omdat ze ervan overtuigd zijn dat het deel uitmaakt van een tijdelijk offer dat ze moeten brengen in afwachting van een terugkeer naar de normale gang van zaken, een terugkeer naar de lagere school, spelletjes, vriendschappen, openluchtactiviteiten en gezonde fysieke beweging. Ik wil niemand teleurstellen, maar de massamedia hebben vanaf het begin van deze situatie een nieuw modewoord bedacht: "het nieuwe normaal". Niemand houdt van samenzweringen, dus het gelijktijdige en massale gebruik van deze zinsnede zal zeker een toeval zijn: een idee dat plotseling en gelijktijdig opkwam bij politici en journalisten. Zelfs als dat zo was, waarom zou je het niet geloven? Wat als dit echt het "nieuwe normaal" is? Wat als we de "nieuwe school" (en de "nieuwe gezondheidszorg") meemaken?

Dat zou kunnen. Lieve ouders, daarom moet ik jullie vragen: "Hebben jullie ooit thuisonderwijs overwogen?"

Dit artikel is een vertaling van "Didattica a distanza, ecco i danni. E la chiamano normalità" dat eerder verscheen op lanuovabq.it