Willem-Jan werkt, Margreth zorgt voor de kinderen. De overheid straft hun keuze
Samen Monopoly spelen: als moeder huisvrouw is, kan het veel makkelijker dan wanneer zij ook werkt. Het traditionele kostwinnersmodel brengt rust, stabiliteit en aandacht voor elkaar. Afbeelding gemaakt met AI; dit is niet het gezin uit het artikel.
Onder het kabinet-Jetten groeit de belastingkloof tussen eenverdieners en tweeverdieners verder. Kostwinners betalen tot wel 7,5 keer zoveel belasting. Hoe gaat het ‘klassieke’ gezin van Willem-Jan en Margreth hiermee om?
Vader, moeder en zeven kinderen
“Als we iets kopen, dan is dat omdat het moet. Het maakt ons creatief.” Aan het woord is Willem-Jan van de Werken (36). Met zijn vrouw Margreth en zeven kinderen woont hij in Hardinxveld-Giessendam. Willem-Jan werkt, zijn vrouw zorgt voor de kinderen en het huishouden. In het Reformatorisch Dagblad vertellen ze hoe ze rondkomen.
Tweedehandskeuken
Willem-Jan laat de keuken zien, die tweedehands gekocht is op Marktplaats. “Het kost wat tijd om het allemaal keurig te herplaatsen, maar gelukkig doe ik veel zelf en werden we ook heel fijn geholpen door een interieurbouwer uit de kerk. Aan de buitenkant zie je niet dat hij tweedehands is.” Een overkapping in de tuin had nieuw 12.000 euro gekost, maar “wij hebben hem voor 900 euro tweedehands kunnen kopen. Dat scheelt enorm.”
Zelf bakken, zelf knippen
Margreth is huisvrouw. “Dat geeft zo veel stabiliteit. Jij geniet er ook van om thuis te zijn.” Ze probeert te besparen op de boodschappen door te shoppen bij de lokale ALDI. Daarbij probeert ze minder vlees te kopen. “In bepaalde gerechten of stamppotten gaat ander, minder en soms geen vlees.” De moeder bespaart ook door haar kinderen zelf te knippen en voor verjaardagen zelf koekjes te bakken. “Een grote plaatkoek bakken is veel goedkoper dan eenzelfde hoeveelheid koeken uit de winkel.”
Fiscale discriminatie van kostwinners
Willem-Jan werkt als docent techniek in het middelbaar onderwijs, tegenwoordig een goedbetaalde baan. Voorheen had hij een ICT-baan met leaseauto. Toch moet het gezin zuinig leven. Daarbij speelt het grote aantal kinderen – zeven – ongetwijfeld een rol, maar ook de fiscale discriminatie van eenverdieners. Zij betalen tot wel 7,5 keer zoveel belasting als tweeverdieners – een kloof die opeenvolgende kabinetten geschapen en vergroot hebben om vrouwen de arbeidsmarkt op te bewegen.
Zelfs twee modale salarissen is onvoldoende
Hadden Willem-Jan en Margreth veertig jaar eerder geleefd, dan hadden ze gerust een nieuwe keuken kunnen kopen en in een groter huis kunnen wonen. In de jaren 1980 was het niet ongebruikelijk dat een docent, politieagent of kok op één inkomen een nieuwbouwwoning kocht. Tegenwoordig kun je zelfs met twee modale salarissen amper een huis krijgen.
Kunnen onze kinderen een huis betalen?
Willem-Jan en Margreth hebben geluk gehad. “Wij hebben ons eerste huis vijftien jaar geleden in een goede tijd gekocht en zitten wat dat betreft gunstig.” Maar hoe zit het met hun kinderen, die nu tussen de 2 en 13 jaar zijn? Kunnen zij überhaupt een huis krijgen om een gezinnetje te starten? Die vraag wordt amper gesteld in Den Haag, terwijl het de hamvraag is voor Nederland. Zonder gezinnen geen kinderen, zonder kinderen geen toekomst.
Wat zit er achter de fiscale kloof?
De fiscale discriminatie waar de familie Van de Werken mee kampt, dient om Margreth aan het werken te krijgen. Zij is nu financieel afhankelijk van haar man en dat is onwenselijk, aldus de overheid. Zoals de commissie-draagkracht het in 2021 formuleerde: “Het belang van economische zelfstandigheid wordt geïllustreerd doordat vrouwen die niet economisch zelfstandig zijn, na een eventuele scheiding vaker aangewezen zijn op inkomensondersteuning door de overheid.”
Overheid ziet het traditionele gezin als gevangenis voor de vrouw
Het beleid is dus niet gericht op het versterken van het gezin, maar op het openhouden van een vluchtdeur. Daarbij spreekt de overheid dikwijls over “emancipatie”, een woord dat het vrijmaken van slaven betekent. Het traditionele gezin is kortom een gevangenis waar de vrouw uit moet ontsnappen.
Teken daarom vandaag nog de petitie aan de premier van Nederland: "Stop het fiscaal straffen van het kostwinnersgezin!"
(Artikel gaat verder onder deze boodschap)
De fiscale discriminatie van kostwinnersgezinnen is een probleem dat u welbekend is. Als gevolg daarvan betalen kostwinnersgezinnen bij hetzelfde totale inkomen ruim zevenmaal zoveel belasting als tweeverdienersgezinnen. Bovendien lopen zij ook nog eens tal van toeslagen mis, waarvan andere gezinnen wel profiteren. Dit onrecht is onverdedigbaar. Daarom vraag ik u beleefd maar dringend om alles te doen wat in uw vermogen ligt om aan dit onrecht een einde te maken.
Zeven kinderen naar de opvang, moeten we dat willen?
Een ander motief voor de fiscale discriminatie is “de houdbaarheid van de overheidsfinanciën te verstevigen”, zo zei de regering in 2023 in antwoord op Kamervragen over de belastingkloof tussen een- en tweeverdieners. Als Margreth zou gaan werken, krijgt de staat meer belasting. Maar dan moeten zeven kinderen naar de opvang. De kosten daarvan zijn waarschijnlijk hoger dan Margreths bijdrage aan de staatskas.
Kortetermijndenken
Maar er schuilt een nog fundamenteler probleem in dit beleid: het kijkt niet verder dan de korte termijn. Moeders voeden de generatie op die morgen onze economie draaiende moet houden. Een overheid die dat niet inziet, lijkt op een bedrijf dat zijn personeelsopleiders naar de lopende band stuurt, omdat ze tijdens het opleiden van nieuwe medewerkers zogenaamd niets produceren. Zo'n bedrijf bespaart vandaag op zijn toekomst en gaat morgen failliet. Waarom zou dat voor Nederland anders zijn?
Lees ook: Demografie: willen we meer gezinnen, of meer eenpersoonswoningen?
Laatst bijgewerkt: 22 oktober 2026 16:44