Het probleem van de jonge blanke mannen
Een zorgwekkende demografische groep zijn de jonge blanke mannen. Ze blijven achter op het gebied van onderwijs, werkgelegenheid en zelfvertrouwen.
De hele dagen gamen?
Volgens de legende zijn ze te vinden in de kelder van hun ouders, waar ze videogames spelen terwijl ze hun vroege volwassenheid doorbrengen. Een dergelijke beschrijving geeft natuurlijk een vertekend beeld van de werkelijkheid. Toch zit er een kern van waarheid in. De jonge blanke man verkeert, net als zijn zwarte tegenhanger, in moeilijkheden.
De jonge blanke man als slachtoffer
Liberalen hebben een verhaal over onderdrukking gecreëerd om de benarde situatie van deze jonge blanke mannen te verklaren. Zij beschouwen de trieste situatie van deze jonge mannen als iets wat zij verdienen. Generaties lang hebben blanke mannen geprofiteerd van de blanke cultuur en anderen onderdrukt. Hun giftige mannelijkheid heeft ook het “patriarchaat” aan de samenleving opgelegd.
Racisme, patriarchaat en moralisme
Deze blanke man is vaak christelijk en heeft zijn moraal aan de samenleving opgedrongen. Nu is de samenleving aan het veranderen en is het moment gekomen om af te rekenen met de drievoudige “zonde” van racisme, patriarchaat en moralisme. De jonge blanke man verdient dus zijn val uit de gratie, en liberalen doen er alles aan om zijn nederlaag en deconstructie te bevorderen.
Lees ook: Hoe marxisme het onderwijs ruïneerde
Niet schuldig
De jonge blanke mannen zien hun situatie anders. Ze voelen zich nergens schuldig aan. De meesten willen gewoon hun leven leiden zonder controverse. Veel jongeren lossen het probleem dan ook op door zich terug te trekken in hun kelder, waar ze hun wrok uitleven in cyberisolatie in het donkere web van gaming of pornografie.
Marxistische middelen tegen links gebruiken
Andere jonge blanke mannen volgen een ander verhaal. Ze draaien het marxistische script van de klassenstrijd naar rechts, waardoor ze zichzelf tot een onderdrukte klasse maken en dus vrij zijn om brute en schokkende tactieken te gebruiken in hun zoektocht naar wraak. Ze verklaren zichzelf tot slachtoffers en geven het systeem de schuld van hun ondergang, of dat nu de samenleving, de cultuur, de regering of het linkse establishment is. Ze beweren dat de kaarten nu tegen hen zijn gestapeld (en dat is misschien wel zo). Ze nemen een postliberaal verhaal over dat oproept tot de ondergang van het systeem.
Waar ze de fout in gaan
Deze blanke jonge mannen hebben echte klachten over het systeem die moeten worden aangepakt. Men zou kunnen stellen dat ze minder goed zijn toegerust om daarmee om te gaan dan vorige generaties. De postmoderniteit heeft hen een woestenij zonder deugden gegeven als plek om hun problemen op te lossen. Tragisch genoeg komt deugdzaamheid in geen van beide verhalen aan bod, omdat het leven bijna altijd in economische termen wordt gekaderd, en niet in morele termen die tot de kern van het probleem doordringen.
Lees ook: Een blik op de postmoderne oorzaken van de bevolkingsimplosie
Het Nietzscheaanse model
Helaas hanteren de verbitterde blanke jonge mannen uit het tweede verhaal een visie op mannelijkheid die de zaken alleen maar erger maakt. Deze mannelijkheid komt tot uiting in de Nietzscheaanse bevestiging van de sterke man die geobsedeerd is door een “wil tot macht” en overheersing. Doordrenkt van valse mystiek, idealiseert deze visie bruut gedrag en kleineert mededogen.
Naastenliefde wordt verketterd
Zo wordt de christelijke man als zwak gezien omdat hij ten onrechte wordt gezien als alleen maar liefdadig en medelevend. Hij wordt veracht omdat hij geen macho-persona aanneemt die zijn onstuimige passies de vrije loop laat. Hij houdt zich niet bezig met onzedelijk en vulgair gedrag, dat ten onrechte wordt gezien als een uiting van mannelijkheid.
Julius Evola
Deze jonge mannen worden vaak blootgesteld aan het politieke gedachtegoed van illiberale figuren als Oswald Spengler, Julius Evola, Alain de Benoist, Francis Parker Yockey en Samuel Francis. Al deze nu populaire figuren waren occultisten en uitgesproken heidenen die woeste prechristelijke modellen idealiseren. Hun antichristelijke boodschap gaat voorbij aan elke discussie over deugdzaamheid en stelt een simplistische, brute oplossing voor hun problemen voor.
Geen bedreiging voor links
Door dit model te volgen, denkt de jonge blanke man dat hij een bedreiging vormt voor links, dat hem slecht behandelt. Dit valse model vormt echter geen reëel gevaar voor links. De jonge man deelt met zijn woke tegenhangers hetzelfde antichristelijke wereldbeeld, dezelfde verdorven moraal en hetzelfde goddeloze wereldbeeld. Hij voert een omgekeerde maar vergelijkbare klassenstrijd die de geschiedenis ten onrechte framet als machtsspelletjes en de revolutie van links tegen wat er nog over is van het christelijke Westen begunstigt.
Wat de jonge blanke man wel moet doen
De echte oplossing voor de jonge blanke man is om trots te verklaren dat hij “schuldig” is aan de christelijke waarden en deugden waarvan hij wordt beschuldigd. Hij moet die moraal omarmen die de woede van links op hem afroept... en zijn mannelijke instincten bevredigen. Hij moet zeggen: ja, ik verloochen mijn ongebreidelde onzuivere hartstochten. Ja, ik beoefen naastenliefde jegens de zwakken. Ja, ik streef ernaar sterk en onverzettelijk te zijn tegenover degenen die God beledigen.
Een uitweg uit de postmoderne wildernis
Hij is schuldig zoals ten laste gelegd, omdat er geen misdaad of zonde is – alleen eer – in het bevestigen van het geloof dat van nature zin en betekenis geeft aan het leven. Er is niets mis – alleen eer – met het volgen van de natuurlijke wet die overeenkomt met de menselijke natuur. Door dit leven te leiden kan de spirituele leegte worden aangepakt die de harten van zoveel jonge mannen aantast die op zoek zijn naar betekenis in de postmoderne wildernis. Het beste van alles is dat deze zaak op een mannelijke manier kan en moet worden verdedigd, met kracht, christelijke moed en krachtige bevestiging in het openbaar.
Waarom het christelijke model kan werken
Er zijn drie redenen waarom dit christelijke model kan slagen. De eerste is dat dit soort programma's over het algemeen aantrekkelijk zijn voor jonge mannen. Het spreekt hun brede kijk op de wereld, hun passie voor gerechtigheid en hun manier van handelen aan. Ze houden van uitdagingen en hoge idealen.
Op zoek naar een mannelijk ideaal
Ten tweede kan dit programma werken omdat veel jonge mannen al deze richting opgaan. Ze voelen zich aangetrokken door de gestructureerde discipline van de oude liturgie en een doelgerichte roeping. Ze bekeren zich in toenemende mate tot het katholieke geloof, omdat ze op zoek zijn naar en een mannelijk ideaal vinden dat oneindig veel beter is dan dat van Nietzsche: de weg die onze Heer Jezus Christus heeft gewezen.
Links is bang voor de ware christen
Ten slotte is het katholieke ideaal van mannelijkheid een zeer krachtig voorstel. De Nietzscheaanse man kan niet concurreren, omdat hij niet echt sterk is, maar net als de pestkop vatbaar is voor onzekerheid, angst en zwakheid. De christelijke man vertegenwoordigt zoveel meer. De linkse man vreest inderdaad het christelijke ideaal van mannelijkheid. Hij beeft voor de zuiverheid ervan. Hij is doodsbang voor de ridderlijkheid ervan. Hij is bang voor het mannelijke gebed ervan. Hij vreest zelfs zijn mededogen. Verre van de zachtmoedige karikatuur van de Nietzscheaanse wereld, kan de deugdzame christelijke man met de hulp van bovennatuurlijke genade alles doen in Hem die hem kracht geeft (zie Fil. 4:13).
Een sterke identiteit die ras overstijgt
Wanneer een jonge man deze sterke identiteit nastreeft, valt het bijvoeglijk naamwoord “blank” merkwaardig genoeg weg. De jonge man ziet het grote geheel en beseft dat links zich echt richt op het christendom, niet alleen op mannelijkheid. Hij is dan bevrijd van de zware last van Nietzsche's onmannelijke en onbereikbare Übermensch. De nu jonge man kan dan leven in overeenstemming met de eigenschappen die God aan de mannelijkheid heeft geschonken (ongeacht ras). Hij kan overleven door agressief degenen aan te vallen die willen vernietigen wat er nog over is van het christendom. Hij kan echt zijn wie hij geroepen is te zijn.
Dit artikel verscheen eerder op tfp.org.
Laatst bijgewerkt: 3 januari 2026 11:12
