Chinees rattenexperiment volgende stap in opheffen biologische man-vrouw verschillen

Chinees rattenexperiment volgende stap in opheffen biologische man-vrouw verschillen

Meld u gratis aan voor onze WhatsApp-berichtendienst om op de hoogte te blijven van nieuwe acties en artikelen van Gezin in Gevaar. Aanmelden »

Chinese wetenschappers van de universiteit van Shanghai publiceerden onlangs de uitkomst van een schokkend experiment. Ze claimden erin geslaagd te zijn op kunstmatige wijze mannelijke ratten nakomelingen te laten baren. Daar was natuurlijk wel allerlei medisch geknutsel voor nodig geweest. De eindconclusie van de wetenschappers dat hun onderzoek grote impact zou hebben op de wetenschap van reproductieve biologie, laat zien dat het experiment niet op zichzelf staat. Het is onderdeel van een breder streven in de medische wereld om biologische verschillen tussen mannen en vrouwen door medische ingrepen ongedaan te maken.

De ‘onderzoekers’ hadden eerst chirurgisch een zogenaamde ‘parabiont’ gecreëerd, van een gecastreerde mannetjesrat en een vrouwtjesrat. Een parabiont bestaat uit twee organismes die zodanig aan elkaar verbonden zijn dat ze een gezamenlijke bloedsomloop hebben. Daarna kreeg het mannetje een baarmoeder geïmplanteerd van een andere vrouwtjesrat. Vervolgens werden embryo’s geplaatst in de baarmoeders van het gekoppelde mannetje en vrouwtje. Na 21 dagen werden de jonge ratjes door middel van een keizersnee uit beide ratten gehaald. In totaal waren er 163 van deze geknutselde rattenpaartjes gemaakt. Van de mannetjes werden er zes ‘zwanger’ waaruit in totaal tien jonge ratjes levend werden geboren.

Transgenderideologie

Dit experiment is natuurlijk niet los te zien van de huidige transgenderideologie die de medische wereld binnengedrongen is. Deze ideologie streeft naar het opheffen van de biologische verschillen tussen man en vrouw. Dat streven is immers pas compleet als ook de man in staat is kinderen te baren. Het idee is niet heel nieuw. In zijn boek De ethiek van genetische controle schreef de Amerikaanse (atheïstische) bio-ethicus Joseph Fletcher al in 1988 over de medische ontwikkelingen die het mogelijk zouden maken voor een man om een baarmoeder te krijgen, kinderen te baren en ze zelfs borstvoeding te geven.

Lees ook: 'Transgenderisme gaat niet over genderdysforie maar over vrijheid en gelijkheid'

Vooruitgang

Ook in de medische mainstream wordt het idee van ‘mannelijke zwangerschappen’ steeds meer gepromoot. De Journal of Medical Ethics noemde het een kwestie van rechtvaardigheid dat ‘transvrouwen’ recht krijgen op een baarmoedertransplantatie. Een internationaal maandblad voor verloskundigen, The practising midwife, had op de cover van recente editie een tekening van een bebaarde man in barenspositie met een kind op de arm waarvan de navelstreng nog vast zit en een glunderende vrouw die over zijn schouder meekijkt. Het is moeilijk voor te stellen, maar er zijn mensen die dit zien als vooruitgang.

Afwijkingen

De Chinese wetenschappers mogen dan pochen over een wetenschappelijk succes, in werkelijkheid blijkt dat zeer relatief. Zo blijken er maar heel weinig embryo’s te overleven in deze parabionten, en de ratjes die wel levend ter wereld kwamen stierven grotendeels spoedig daarna. Ook hadden ze allerlei vreemde afwijkingen. In totaal overleefde van de embryo’s die in de mannelijke ratten werden geplaatst maar 4 procent.

Verliezers

Dit soort medisch geknutsel kent geen winnaars, enkel verliezers. Stel dat dit experiment opnieuw uitgevoerd zou worden, maar dan op mensen. Dan is er allereerst een man nodig die gecastreerd moet worden, een onomkeerbare ingreep. Er moet een vrouw zijn van vruchtbare leeftijd die haar baarmoeder aan hem afstaat (en dus zelf geen kinderen meer kan krijgen). Verder een zwangere vrouw die voor een continue toestroom van bloed zorgt (want uit het onderzoek blijkt dat dit vrouwelijk bloed noodzakelijk is voor een succesvolle zwangerschap bij de man), wat gevolgen zou kunnen hebben voor haar eigen gezondheid en zwangerschap.

Zware zonden

Dan een of meerdere embryo’s die kunstmatig gecreëerd moeten worden, wat er op zich al voor zorgt dat ze later meer kans maken op onder andere psychische ziekten. Als ze de transplantatie overleven, niet meteen na de ‘geboorte’ alsnog overlijden, en geen vreemde afwijkingen hebben, groeien ze op in een gezin waarvan de vader hun vader en de moeder hun moeder niet is. Ten slotte, en het allerbelangrijkste, zijn er de zielen van alle betrokkenen, de biologische ouders, de gekunstelde ouders en de medici die de ingrepen uitvoeren, waarvan het heil door deze zware zonden in groot gevaar is. Dit onnatuurlijke streven levert niets goeds op en laat alle betrokkenen gebroken achter.

Ongeluk

Dat het rattenexperiment een stap is op weg naar een medisch-gecreëerde werkelijkheid waarin mannen kinderen kunnen ‘baren’ is duidelijk. In een wereld waarin de geboden van God niet meer gevolgd worden, is alles geoorloofd. Maar de conclusie is tevens dat deze werkelijkheid niet het Utopia zal zijn dat progressieve mensen verwachten, waarin de totale gelijkheid van man en vrouw bereikt wordt die alle problemen zal oplossen. Integendeel, ingaan tegen de scheppingsorde van God zal enkel ongeluk baren.