Week van de Lentekriebels: 7 schadelijke gevolgen van Relationele Seksuele Vorming
Een groot en onafhankelijk Amerikaans metaonderzoek van het Institute for Research and Evaluation (IRE) heeft de effecten van Comprehensive Sexuality Education (CSE) – in Nederland bekend als Relationele Seksuele Vorming (RSV) – kritisch geanalyseerd[1]. Dit heeft IRE gedaan op basis van 60 onderzoeken naar 40 verschillende RSV-programma’s. Niet alleen kon bij het overgrote merendeel van de programma’s de effectiviteit niet worden aangetoond, maar bij een aantal werden ook schadelijke gevolgen geconstateerd. Hieronder leest u daar 7 voorbeelden van.
#1 Kinderen juist seksueel actiever door RSV
Uit maar liefst 5 onderzoeken bleek dat minderjarigen na deelname juist seksueel actiever werden [2]. Kinderen begonnen eerder aan seksualiteit, verrichtten vaker seksuele handelingen, waaronder oraal, en hadden naderhand meer bedpartners. Programma’s die bedoeld waren om risico’s te beperken, bleken deze vormen van ongewenste seksuele activiteit juist te vergroten.
#2 Meer bedpartners na ‘seksuele voorlichting’
Bij het veelgebruikte Amerikaanse seksuele vormingsprogramma It’s Your Game: Keep It Real (IYG) hadden deelnemers na vierentwintig maanden een “significant hoger aantal recente seksuele partners” dan de controlegroep die deze lessen niet hadden gevolgd [3]. Het onderzoek dat dit aan het licht bracht was afkomstig van de makers van het programma zelf [4].
#3 Kinderen bedrijven eerder de huwelijksdaad
Een ander negatief effect dat de onderzoekers uitlichtten in het rapport ging ook over IYG. Naast meer bedpartners zorgde dit RSV-programma ook voor een significante toename van tieners die voor het eerst seksueel actief werden [5]. In het rapport wordt dit “seksuele initiatie” genoemd. Ondanks deze bevindingen uit 2019 ontvangt dit programma nog steeds federale subsidie.
#4 ‘Seksueel actieve kinderen’ worden nóg actiever
Onder deelnemers aan het programma ¡Cuídate! die al seksueel actief waren, nam de kans op recente seksuele activiteit zes maanden na het programma toe [6]. Het programma, afgesteld op jongeren tussen 13 en 18 jaar uit Spaanstalige gemeenschappen in de Verenigde Staten, bleek, ondanks de subsidiëring door onder andere het Center for Disease Control and Prevention en het Amerikaanse ministerie van Volksgezondheid, dus een averechts effect te hebben.
#5 Geslachtsziekten
Hetzelfde ¡Cuídate!-programma leidde volgens de onderzoekers ook tot een toename van orale seksuele handelingen onder een deel van de minderjarigen, dikwijls zonder maatregelen om seksueel overdraagbare aandoeningen tegen te gaan [7]. Zo blijkt maar weer eens dat het label ‘wetenschappelijk’ voor een door de overheid gesubsidieerd programma op zichzelf geen garantie biedt voor effectiviteit.
#6 Meer tienerzwangerschappen
Aanvankelijk leek het Teen Outreach Program enige succes te boeken in het tegengaan van tienerzwangerschappen. Echter, uit een onafhankelijke replicatiestudie – een onderzoek dat herhaald wordt om de resultaten te controleren – bleek juist een stijging in het aantal tienerzwangerschappen. Negen maanden na afloop van het programma hadden meisjes in de interventiegroep een hoger risico op zwangerschap dan de controlegroep [8].
#7 RSV-programma maakt kinderen “significant vaker” seksueel actief
Het wereldwijd geïmplementeerde RSV-programma Healthy for Life, dat als doel had om seksuele activiteit van minderjarigen tegen te gaan, bleek eveneens contraproductief. Deelnemers waren vierentwintig maanden na deelname “significant vaker” recent seksueel actief dan voorheen [9]. Wat bedoeld was als rem, werkte in de praktijk als een accelerator.
Genoeg redenen tot zorg
Deze zeven schadelijke gevolgen maken duidelijk dat Relationele Seksuele Vorming zoals ook Rutgers die promoot – onder meer via ‘Kriebels in je buik’ tijdens de Week van de Lentekriebels – soms niet werkt, maar ook zorgwekkende risico’s met zich meebrengt. Het onafhankelijke onderzoek van het Institute for Research and Evaluation toont aan dat ouders en scholen niet blind kunnen vertrouwen op claims van effectiviteit of het label ‘wetenschappelijk’.
Bronnen
[1] Stan E. Weed, Ph.D. & Irene H. Ericksen, M.S., Re-Examining the Evidence for Comprehensive Sex Education in Schools, Part One: Research Findings in the United States, Institute for Research and Evaluation: 2019.
[2] Idem, p. 9
[3] “…a significantly higher number of recent sex partners”, Idem, p. 12
[4] Idem, p. 14
[5] Idem, p. 14
[6] Idem, p. 14
[7] Idem, p. 14
[8] Idem, p. 14
[9] “…significantly more likely”, Idem, p. 14
Laatst bijgewerkt: 20 maart 2026 17:08