Gezin in Gevaar

Nederlandse lhbt-dictatuur: roze of inktzwart?

juni 4, 2018

“Gods geboden op de eerste plaats”: flyeractie tegen Roze Zaterdagviering

Afgelopen zondag (3 juni) stonden wij van Gezin in Gevaar bij de Sint-Janskerk in Gouda. Daar deelden we flyers uit tegen de Roze Zaterdagviering van 23 juni.

Roze Zaterdag draait om de acceptatie van homoseksuele daden. Dat is fundamenteel in strijd met de Bijbel en de christelijke traditie. Vandaar ons protest.

Groeiende kloof

De flyer maakte veel los. Dominee en kerkenraad zetten druk op ons om het flyeren te staken. Bij de gewone kerkgangers waren opvallend veel positieve reacties op ons protest. Het tekent de groeiende kloof in christelijk Nederland. Het kerkvolk ziet dat de waanzin in de wereld steeds verder oprukken en wil niet dat de kerk meegaat.

De kerkelijke elite wil juist niets liever dan ‘meegaan met de moderne tijd’. Als we nu eens afstand doen van die ene traditie waar we ons toch al voor schamen, zo is de gedachte, dan zal de wereld zijn aloude vijandigheid loslaten en wandelen we samen de dageraad tegemoet. 

Kerken afgebroken

Dat pad is al eerder bewandeld, in de jaren zeventig. Hele kerkgemeenschappen verwierpen de christelijke tradities en gingen vrolijk mee met de nieuwe tijd. Veertig, vijftig jaar later staan hun kerkgebouwen leeg. Verdampt in de vernieuwing. Hetzelfde lot treft kerken die meegaan met de nieuwste variant van het progressivisme, de gender-ideologie.

Voorbeeld van Den Bosch

Christenen die willen dat hun kinderen en kleinkinderen nog naar de kerk gaan, trekken lering uit het verleden. Niet alleen uit de jaren zeventig, maar ook uit het recente verleden: de Roze Zaterdagviering van 2017. Die moest plaatsvinden in de kathedraal, onder leiding van bisschop Gerard de Korte. Hij blies het af na groot protest. Het zou de kerkenraad van de Sint-Janskerk sieren als zij het voorbeeld van Mgr. De Korte volgt. Kerken zijn geen vehikels voor een homo-agenda die haaks staat op wat zij belijden!

 

Download de flyer hier

Meer weten?

Wilt u meer informatie of deze flyers bestellen? Vul onderstaand formulier in en we zullen zo spoedig mogelijk reageren.

mei 26, 2018

Onze opinie in RD: Homobeweging radicaliseert en slaat discussie dood


Onze petitie tegen Suitsupply blijft de pennen beroeren.

Afgelopen weken heeft Reformatorisch Dagblad verscheidene opiniestukken geplaatst, waarin naar aanleiding van onze petitie het traditioneel-christelijke homostandpunt bekritiseerd wordt. 

Aangezien telkens afgezet wordt tegen onze petitie en een krachtig weerwoord uitbleef, hebben wij een opinieartikel geschreven. 

Daarin wijzen wij op de radicalisering van de homobeweging, die een almaar uitdijend pakket aan ons opdringt – en ons stigmatiseert als gevoelloze wezens als we ook maar enige kritiek uiten. 

Helaas wilde RD ons artikel alleen plaatsen indien gehalveerd en in briefvorm gegoten.

Teleurstellend. Wij waarderen echter de leeuwenmoed die RD betoond heeft door onze petitie tegen Suitsupply te verspreiden. Daarom hebben we gehoor gegeven aan het verzoek. Dit is het resultaat:

De brief is uiteraard te kort om recht te doen aan het onderwerp. Daarom hier het opinieartikel dat we graag hadden zien verschijnen in RD:

De afkeer van zoenende mannen op straat blijft groot, bericht het Sociaal en Cultureel Planbureau. Dat hebben wij met de campagne Gezin in Gevaar wel gemerkt. Wij hebben afgelopen maanden actie gevoerd tegen advertenties van Suitsupply, waarop mannen innig verstrengeld tongzoenen. De reacties op onze actie waren overweldigend. De petitie die wij bij Reformatorisch Dagblad lieten insteken, is door vier keer zoveel mensen ingevuld als soortgelijke petities. 
 
Negatieve reacties waren er ook. Dat merkten we tijdens onze demonstratie tegen Suitsupply in Nijmegen. We gingen in gebed en hielden borden vast met teksten als ‘Gods huwelijk = 1 man + 1 vrouw’. Het antwoord van homoactivisten was een orgie van intimidatie, godslastering en – als we de aanwezige RD-journalist mogen geloven – doodsbedreiging. Dit onder goedkeurend oog van politici van GroenLinks, D66 en VVD. Leve de tolerantie!
 
Het tekent het nieuwe opinieklimaat in Nederland. Ons land kleurt in rap tempo roze. Tien jaar geleden stond het scholen vrij om geen seksuele voorlichting te geven. Sinds 2012 heeft de overheid voorlichting over “seksuele diversiteit” verplicht. Nu gaat minister Van Engelshoven (Onderwijs) positieve voorlichting over seksuele diversiteit verplichten. Vooralsnog alleen op mbo’s. Middelbare en basisscholen zullen echter rap volgen. Dan moeten vijfjarige kinderen verplicht aanhoren dat de liefde tussen man en man gelijk is aan de liefde tussen man en vrouw. 
 
Eenzelfde radicalisering dient zich aan in kerken. Ik spreek christenen die bezwaar maken tegen een Roze Zaterdagviering in hun kerkgebouw. Waarom in onze kerk en niet in een zaaltje? Als wij ons geloof achter de voordeur moeten houden, waarom homo’s niet hetzelfde met hun gender-ideologie? De kritische christenen krijgen geen antwoorden, wel persoonlijke aanvallen. Hun integriteit als ouderling of jeugdclubleider wordt in twijfel getrokken. Hun oproep tot eerlijke discussie wordt genegeerd. 
 
Eenzelfde gebrek aan discussie zien we in de recente briefwisseling tussen homoactivist John Lapré en RD-hoofdredacteur Steef de Bruijn. Lapré hamert telkens weer op de pijn van homo’s in de kerk. De oorzaak van die pijn is volgens hem de traditionele leer. Dan is de discussie voorbij voordat hij überhaupt op gang komt. Homo’s zijn gekwetst. Daarom is de traditionele Bijbelexegese onhoudbaar. Dit is de omgekeerde wereld, waarin wij onze gevoelens niet meer oriënteren op de waarheid, maar de waarheid aanpassen aan onze gevoelens. Wie zo gelooft, gelooft niet in God maar in zichzelf. 
 
Laprés stelt zelfs dat traditionele Bijbelexegese tot suïcide leidt. Het zorgt immers voor uitsluiting. Voor deze bewering bestaat geen enkel bewijs. Marokkanen worden ook uitgesloten en plegen de helft minder zelfmoord als autochtonen. Bij suïcide is een veel belangrijkere factor relatieproblemen, aldus het Australisch zelfmoordpreventie-instituut AISRAP. Bijvoorbeeld huiselijk geweld. Dat komt tussen homomannen een derde vaker voor dan bij man en vrouw, rapporteert het Amerikaans ministerie van Justitie. Het suïcidecijfer van homo’s laat zich eerder verklaren uit de “intrinsieke ongeordendheid”, zoals een catechismus homoseksualiteit noemt, dan uit uitsluiting. 
 
Als we de homobeweging mogen geloven neemt de pijn van de homo’s toe. Nu worden ze gepijnigd door christelijk protest tegen seksuele reclames. Straks is zelfs het voorlezen van het Bijbelverhaal over Sodom en Gomorra pijnlijk. De tenen van de homobeweging groeien mijlenlang. Wie er onverhoeds op stapt krijgt nu al het predicaat ‘homofoob’, een tactiek die critici wegzet als geesteszieken en die in de Sovjet-Unie gebruikt werd om dissidenten de mond te snoeren. Of krijgt een torenhoge boete, zoals Amerikaanse banketbakkers ontdekken als ze vanuit hun geweten weigeren taart te bakken voor een homo’huwelijk’. 
 
Gezien het gehamer op niet-kwetsen zou je denken dat homo’s het maximale doen om christenen niet te kwetsen. Helaas gebeurt juist het omgekeerde. Neem lhbt-activist Jasper Klapwijk, die bij RD een pro-homoadvertentie wilde met foto van John Lapré en partner. Hij wil Gezin in Gevaar voor de rechter slepen wegens “haatzaaien”. Salvo’s in roze richting worden beantwoord met een bombardement. 
 
Lapré zelf is evenmin van zins om andersdenkenden niet te kwetsen. Hij schrijft in het Nederlands Dagblad dat hij geregeld ter communie gaat in de katholieke Kerk. Terwijl hij weet dat dit volgens de katholieke leer een vreselijke heiligschennis is. Waar is dan de consideratie voor de gekwetste gevoelens van katholieken? Of zijn er bepaalde gevoelens die er niet toe doen? 
 
De homobeweging ontwijkt debat door gekwetste gevoelens tot maatstaf van alles te verheffen. Het ondermijnt de vrijheid door aan scholen en kerken op te dringen wat Bijbel en traditie eenstemmig zonde noemen. Het eist van kerkverbanden wat contrair Gods openbaring is. De vrucht van zulke ‘homoacceptatie’ zal niet vrijheid en vrede zijn, maar totalitaire onderwerping aan het roze regime. 

Gezin in Gevaar verdedigt het gezin van man, vrouw en kinderen, tegen gender-ideologie.
Help ons met een gift het gezin te verdedigen!

mei 16, 2018

Tweeverdienen: meer vloek dan zegen

Al decennia stuurt de overheid aan op een dubbel inkomen voor elk huishouden. De voordelen lijken immers talrijk. Meer koopkracht voor het gezin, minder risico bij werkeloosheid. Belangrijker nog: meer financiële onafhankelijkheid voor de vrouw en dus meer emancipatie.

Vermeende voordelen

Het Financieele Dagblad gaat de vermeende voordelen van het dubbel inkomen af en komt tot de verrassende slotsom dat het meer vloek dan zegen brengt.

Een greep uit de punten. Tweeverdienen…

…Brengt geen groei. “In 1992 werkten tweeverdieners samen 63 uur en in 2013 ruim 65 uur per week.” Onderzoek van Rabobank wijst uit dat de beloning voor die uren afgelopen veertig jaar amper gestegen is. Het besteedbaar inkomen van huishoudens steeg in die tijd met slechts 0,46% per jaar – veel minder dan de economische groei. Kortom: ondanks jarenlang stimuleren van het tweeverdienen werken én verdienen huishoudens nog evenveel als veertig jaar geleden.

…Drijft de huizenprijzen op. Begin jaren 1990 kon je met één modaal inkomen een huis kopen. Het was krap, maar het kon. Toen begon men de extra leencapaciteit van het tweede inkomen in te zetten, want dan kon je overbieden op het mooie huis dat je toch echt wilde hebben. Het gevolg: de gemiddelde woningprijs steeg van €117.000,- in 1996 naar €273.000,- in 2018. De hypotheekschuld vervijfvoudigde naar 520 miljard.

…Leidt tot demonstratieve consumptie. Dat is psychologentaal voor het afstellen van geld uitgeven om te laten zien dat je het hebt. Het extra geld dat tweeverdieners binnenharken, gaat vaak op aan zaken die niet echt nodig zijn maar wel je welvaart tonen. Bijvoorbeeld een SUV van BMW in plaats van de Ford Fiesta waarmee jouw gezin van hooguit drie prima uit de voeten kan.

Kinderopvang

Wij kunnen nog meer nadelen bedenken. Het tweeverdienersmodel noodzaakt dat kinderen vaak meerdere dagen per week in de kinderopvang zitten. Dit is vooral voor jonge kinderen erg stressvol. In de kinderopvang is de kans op wiegendood wel negen keer hoger dan thuis.

Minder aandacht

Hoogleraar psychobiologie Caroline de Weerth raadt dan ook af om een kind in zijn eerste levensjaar naar het kinderdagverblijf te brengen. “Probeer het eens vanuit het perspectief van het kind te bekijken: ineens zijn je ouders een hele dag weg en krijg je van een relatieve vreemde een stuk minder aandacht, omdat die leidster haar aandacht moet verdelen over veel meer kinderen.”

Ondermijning huwelijkstrouw

Wie voorbij de cijfertjes van Het Financieele Dagblad kijkt, ziet nog meer nadelen aan het tweeverdienersmodel. Het ondermijnt de huwelijkstrouw. Het schept bij vrouwen de illusie dat ze hun man niet nodig hebben om rond te komen en hun kinderen op te voeden. Deze illusie wordt in stand gehouden door films en series, waar de vader altijd een sul is en het huwelijk steevast een kooi. Mannen krijgen op hun beurt het gevoel dat hun unieke bijdrage aan het gezin, namelijk inkomen, vervangbaar is. Na echtscheiding komt de overheid toch met allerlei uitkeringen en toeslagen. Zonder echte verantwoordelijkheid verdwijnt dan bij de man al snel echte betrokkenheid.

Laatste reddingslijn

Uiteraard blijft een huwelijk gewoonlijk intact door meer nobele idealen, zoals gedeelde geloofsovertuiging en de liefde voor kinderen. Maar in tijden van hevige crisis kan het besef dat je kinderen werkelijk tekort zouden komen als je het zonder echtgeno(o)t(e) moet doen, fungeren als laatste reddingslijn die voorkomt dat het huwelijk knapt.

Wederzijdse afhankelijkheid werkt

Het eenverdienersmodel maakt de vrouw financieel afhankelijk van de man (die haar erkent als onmisbaar voor de kinderzorg), de man voor zijn eigenwaarde afhankelijk van zijn vrouw (die hem erkent als onmisbaar voor de kostwinning). Wederzijdse afhankelijkheid dus. Het werkt. Tot en met de destructie van de jaren 1960 heeft het miljoenen huwelijken intact gehouden. Met doorgaans een veel gelukkiger eindresultaat dan bij echtscheidingen. Zo gek waren die vermaledijde jaren 1950 niet!

Gezin in Gevaar verdedigt het gezin van man, vrouw en kinderen, tegen gender-ideologie.
Help ons met een gift het gezin te verdedigen!

Over Gezin in Gevaar


De campagne Gezin in Gevaar zet zich in voor de bescherming van het gezin, dat bestaat uit vader, moeder en kinderen. Wij verzetten ons tegen de losgeslagen seksualisering en schadelijke gender-ideologie. Gezin in Gevaar is een campagne van Stichting Civitas Christiana, dat de christelijke beschaving wil verdedigen vanuit de principes van traditie, familie en privé-eigendom.

Een campagne van Civitas Christiana

Blijf op de hoogte en volg ons op social media! >

Contact

Postadres: Civitas Christiana
Pastoor Rabouplein 5
6564 BP Heilig Landstichting
KvK-nummer: 60350776
info@geziningevaar.nl

U kunt ons op werkdagen van 9 tot 5 bereiken op dit telefoonnummer: 024-7820 504

Help ons in de strijd voor het gezin!

Uw donatie is meer dan nodig.

Doneer nu! »