Een katholieke visie op het homo’huwelijk’

juni 23, 2017 Redactie

1. Het is geen huwelijk
Iets huwelijk noemen, maakt het nog geen huwelijk. Het huwelijk is altijd een verbond geweest tussen een man en een vrouw, dat door zijn aard beschikt is tot voortplanting en opvoeding van kinderen en de eenheid en het welzijn van de echtgenoten. De pleitbezorgers van het homo‘huwelijk’ stellen iets heel anders voor. Zij stellen zich de eenheid van twee mannen of twee vrouwen ten doel. Hiermee ontkennen ze de vanzelfsprekende biologische, fysiologische en psychologische verschillen tussen mannen en vrouwen, die hun volheid vinden in het huwelijk. Het specifieke eerste doel van het huwelijk wordt ook ontkend: de voortzetting van het menselijk geslacht en het grootbrengen van kinderen. Twee totaal verschillende dingen kunnen niet als hetzelfde worden beschouwd.

2. Het schendt de natuurwet
Het huwelijk is niet zomaar een betrekking tussen menselijke wezens. Het is een betrekking die geworteld is in de menselijke natuur en die daarom wordt geregeerd door de natuurwet. Het concept van de natuurwet vormt een belangrijk onderdeel van de theologie en ethiek van de katholieke Kerk. Het meest elementaire voorschrift van de natuurwet is dat “goed moet worden gedaan en nagestreefd, en kwaad moet worden vermeden”. Door zijn natuurlijke verstand kan de mens erachter komen wat moreel goed of slecht is voor hem. Zo kan hij het einddoel van elk van zijn daden kennen en hoe moreel slecht het is de middelen die hem helpen een daad te verrichten te veranderen in het doel van de handeling.
Elke omstandigheid die erop uit is het doel van de seksuele daad te omzeilen, schendt de natuurwet en de objectieve norm van zedelijkheid.
Geworteld als deze is in de menselijke natuur is de natuurwet algemeen geldend en onveranderbaar. Zij is van toepassing op de gehele mensheid in gelijke mate. Zij beveelt en verbiedt op een consequente manier, overal en altijd. De heilige Paulus leerde ons in de brief aan de Romeinen dat de natuurwet in het hart van elke mens geschreven staat (Rom.2:14-15).

3. Het ontzegt aan een kind altijd óf een vader óf een moeder
Het is van het grootste belang voor het kind dat het opgroeit onder de invloed van zijn natuurlijke vader en moeder. Deze regel wordt bevestigd door de duidelijk zichtbare moeilijkheden waarmee weeskinderen worden geconfronteerd of kinderen die door een alleenstaande ouder of door een familielid of door een pleegouder worden opgevoed.
De ongelukkige situatie van deze kinderen zal de norm zijn voor alle kinderen die opgroeien binnen een homo´huwelijk´. Een kind van zo’n ´huwelijk´ zal altijd verstoken blijven van of zijn natuurlijke moeder of vader. Het zal noodzakelijkerwijs worden opgevoed door iemand die geen bloedverwant van het kind is.
Het kind zal altijd verstoken zijn van of een moeder of een vader als rolmodel.
Een homo´huwelijk´ miskent wat voor een kind het belangrijkste is.

4.Het bevordert de homoseksuele stijl van leven
Burgerlijke wetten zijn vormgevende beginselen van het menselijk leven in een maatschappij.
Als zodanig spelen zij een heel belangrijke, soms beslissende rol bij het beïnvloeden van gedachte- en gedragspatronen. Zij geven uitwendig vorm aan het leven in de gemeenschap, maar veranderen ook hoe iedereen iets beleeft en hoe je tegen bepaalde vormen van gedrag aankijkt.
Door de wettelijke erkenning van het homo´huwelijk´ worden noodzakelijkerwijze bepaalde morele basiswaarden uit de katholieke zedenleer verdoezeld, wordt het traditionele huwelijk minder waard gemaakt en wordt de algemene moraal verzwakt

5. Het verandert iets dat volgens de katholieke ethiek moreel slecht is in een burgerrecht
Voorstanders van het homo´huwelijk´ betogen dat een homo´huwelijk´ een zaak is van burgerlijk recht, gelijk aan de strijd voor rassengelijkheid in de jaren zestig van de vorige eeuw. Dat is onjuist.
Om te beginnen zijn seksueel gedrag en ras in wezen verschillende zaken. Een man en een vrouw die willen trouwen zijn misschien verschillend in eigenschappen: de een kan zwart zijn, de ander blank; de een rijk, de ander arm; of de een groot en de ander klein van stuk. Geen van deze verschillen zijn onoverkomelijke beletsels voor een huwelijk. De twee individuen zijn nog steeds man en vrouw, en zo worden de vereisten van de natuur geëerbiedigd.
De Kerk leert ons dat het homo´huwelijk´ tegen de natuur ingaat. Twee individuen van hetzelfde geslacht, ongeacht hun ras, rijkdom, gestalte, geleerdheid of roem, zullen nooit in staat zijn te huwen vanwege een onoverkomelijke biologische onmogelijkheid.
Ten tweede, overgeërfde en onveranderbare raskenmerken kunnen niet worden vergeleken met niet genetisch bepaald en veranderlijk gedrag. Er is eenvoudigweg geen overeenkomst tussen het huwelijk van twee mensen van een verschillend ras en het ´huwelijk´ van twee personen van hetzelfde geslacht.

6. Het schept geen gezin maar een van nature steriele eenheid
Het traditionele huwelijk is gewoonlijk zo vruchtbaar dat, als men zijn uitkomst wil tegenwerken, men de natuur geweld moet aandoen om de geboorte van kinderen te voorkomen door het gebruik van voorbehoedsmiddelen. Het natuurlijke gevolg is het vormen van een gezin.
Hiertegenover is het homo´huwelijk´ in zich steriel. Als de ‘echtgenoten´ een kind wensen, moeten zij onnatuurlijke wegen bewandelen met kostbare en kunstmatige methodes of surrogaten gebruiken. De natuurlijke tendens van zo’n verbond is niet om een gezin te vormen.
Daarom kunnen we vanuit de katholieke ethiek een verbond tussen homoseksuele ‘echtgenoten’ geen huwelijk noemen en niet de voordelen van een echt huwelijk gunnen.

7. Het verijdelt de bedoeling van de staat om het huwelijk te bevoordelen
Een van de hoofdredenen waarom staten talrijke voordelen verlenen aan het huwelijk is omdat het huwelijk precies door zijn aard en doel de normale voorwaarden verschaft voor een stabiele, liefhebbende en morele omgeving, die gunstig is voor het grootbrengen van kinderen – dit alles vrucht van de wederkerige liefde van de ouders. Dit helpt bij het bestendigen van de natie en het sterk maken van de maatschappij, een duidelijk belang van de Staat. Het homoseksuele ‘huwelijk’ verschaft niet zulke voorwaarden. Zijn eerste doel, objectief gesproken, is het persoonlijke genot van twee individuen, waarvan de verbintenis van nature steriel is. Het zou daarom geen aanspraak mogen maken op de bescherming die de Staat verschaft aan een echt huwelijk.

8. Het legt zijn aanvaarding op aan de hele maatschappij
Door het legaliseren van het homo´huwelijk´ wordt de Staat zijn officiële en actieve promotor.
De Staat roept ambtenaren op om dienst te verlenen bij de nieuwe burgerlijke ceremonie, draagt openbare scholen op het aanvaarden ervan aan kinderen te onderwijzen en straft elke ambtenaar die zijn afkeuring uitspreekt.
In de privésfeer zullen protesterende ouders hun kinderen meer dan ooit zien blootgesteld aan deze nieuwe ´moraliteit´, bedrijven die huwelijksdiensten verzorgen, zullen gedwongen worden deze te verrichten voor homoverbintenissen en eigenaren van huurwoningen zullen akkoord moeten gaan met het aannemen van homokoppels als huurders.
In elke omstandigheid waarin het huwelijk van invloed is op de maatschappij, zal de Staat van christenen en van alle mensen van goede wil verwachten dat zij, stilzwijgend of in hun handelen, hun geweten geweld aandoen door een aanval op de natuurlijke orde en de christelijke zedenleer te vergoelijken.

9. Het is het invloedrijke beginpunt van de seksuele revolutie
In de jaren zestig werd de samenleving gedwongen allerlei soorten van seksuele relaties, die door de Kerk als immoreel aangeduid worden, tussen mannen en vrouwen te accepteren. Nu zien we een nieuwe seksuele revolutie, waarbij aan de samenleving gevraagd wordt om sodomie en homo´huwelijk´ te accepteren. Als het homoseksuele ‘huwelijk’ algemeen wordt aanvaard als de actuele stap in seksuele ´vrijheid´, welke logische argumenten kunnen dan gebruikt worden om de volgende stappen tegen te houden, incest, pedofilie, bestialiteit en andere vormen van gedrag die de Kerk als afwijkend aanmerkt? Inderdaad, radicale elementen van zekere ‘avant garde’ subculturen verdedigen al zulke aberraties. Het doordrukken van het homo’huwelijk’ bij het Amerikaanse volk maakt steeds meer duidelijk wat de homoseksuele activist Paul Varnell schreef in de Chicago Free Press: “De homobeweging, of we het nu erkennen of niet, is geen burgerrechtenbeweging, zelfs geen seksuele bevrijdingsbeweging, maar een morele revolutie met als doel de visie van mensen op homoseksualiteit te veranderen.”

10. Het beledigt God
Dit is de belangrijkste reden. Telkens als men de natuurlijke morele orde schendt, ingesteld door God, zondigt men en beledigt men God. Bezien vanuit de katholieke geloofsovertuiging is dit precies wat het homo’huwelijk’ doet. Daarom moet ieder die belijdt van God te houden, ertegen zijn. Het huwelijk is niet geschapen door enige staat. Beter gezegd: het werd ingesteld door God voor onze eerste ouders, Adam en Eva in het Paradijs. Zoals wij lezen in het boek Genesis: “God schiep de mens naar zijn beeld; naar het Goddelijke beeld schiep hij hem; als man en vrouw schiep Hij hen. God zegende hen, terwijl Hij zei: Wees vruchtbaar en vermenigvuldig u; bevolk de aarde en onderwerp haar (Gen. 1:28-29).
Hetzelfde werd onderwezen door onze Redder Jezus Christus: “Vanaf het begin van de schepping, maakte God hen man en vrouw. Om deze reden zal een man zijn vader en moeder verlaten en zich hechten aan zijn vrouw” (Marcus 10:6-7).
Genesis leert ook hoe God Sodom en Gomorra strafte vanwege de zonde van homoseksualiteit:
“De Heer liet zwavelig vuur regenen op Sodom en Gomorra. Hij vernietigde die steden en de hele vlakte, evenals de inwoners van de steden en de producten van de aarde” (Gen.19:24-25).

Naschrift:

We nemen een principiële, niet een persoonlijke positie in.

Bij het schrijven van deze verklaring hebben we niet de bedoeling iemand te belasteren of in diskrediet te brengen. We worden niet bewogen door persoonlijke haat ten opzichte van enig individu. Door ons op een intelligente manier te verzetten tegen individuen of organisaties, die de homoseksuele agenda bevorderen, is onze enige bedoeling het traditionele huwelijk, het gezin en de kostbare resten van de christelijke beschaving te verdedigen.

Als praktiserende katholieken worden wij vervuld van medelijden en bidden wij voor hen die strijden tegen meedogenloze en heftige bekoringen tot homoseksueel zondigen. Wij bidden voor hen die vervallen in homoseksuele zonden uit menselijke zwakte, dat God hen mag bijstaan met Zijn genade.

We zijn ons bewust van de enorme verschillen tussen deze personen die strijd leveren met hun zwakte en die hun best doen deze te boven te komen en anderen die van hun zonde hun trots maken en die proberen hun stijl van leven op te leggen aan de samenleving als geheel, in flagrante tegenstelling tot de overgeleverde christelijke zedelijkheid en de natuurwet. Maar ook voor deze mensen bidden wij.

Wij bidden ook voor de rechters, wetgevers en regeringsambtenaren, die op de een of andere manier stappen doen die homoseksualiteit en homo´huwelijk´ begunstigen. We oordelen niet over hun bedoelingen, hun innerlijke opstelling of hun persoonlijke beweegredenen.

We veroordelen en verwerpen elke vorm van geweld. We oefenen simpelweg onze vrijheid uit als kinderen van God (Rom.8:21) en ons grondwettelijk recht op het vrije woord en het eerlijke, niet verdedigende en openlijk zonder schaamte ten toon spreiden van ons katholieke geloof. We zetten beweegredenen tegenover beweegredenen. De argumenten ten gunste van homoseksualiteit en homo’huwelijk’ beantwoorden wij met argumenten gebaseerd op juist redeneren, natuurwet en Goddelijke Openbaring.

Bij een uiteenzetting met tegenstrijdige standpunten als deze, is het mogelijk dat de een of andere formulering kan worden aangemerkt als overdreven of ironisch. Dat is niet onze bedoeling.