Juridische oorlogsvoering door homolobby: Tijd om ons te verdedigen

juni 15, 2018 Redactie
De intolerantie van de toleranten: Lhbt-activist valt een vrijwilliger van Gezin in Gevaar aan tijdens een manifestatie in Nijmegen. (Bron)

“Civitas Christiana start inzamelactie voor mogelijke rechtszaak”, bericht Reformatorisch Dagblad. Dat klopt. Gezin in Gevaar, de campagne waarmee Stichting Civitas Christiana opkomt voor het gezin, heeft haar achterban per brief om financiële hulp gevraagd voor een dreigend proces.

Zeer reële dreiging

Een dergelijk verzoek doen wij niet zomaar. De dreiging van een aanklacht is zeer reëel. Juridische oorlogsvoering is namelijk een geliefd middel van de lhbt-lobby om andersdenkenden het zwijgen op te leggen en de homo-agenda op te leggen.

Amerikaanse lawfare

In de Verenigde Staten wordt zulke juridische oorlogsvoering treffend lawfare genoemd. Het wordt gevoerd door grote organisaties tegen kleine burgers. Burgers als Barronelle Stutzman. Deze bloemiste had al jaren een homostel als trouwe klanten, maar wilde geen bloemen leveren voor hun ‘huwelijk’. Als reden noemde zij haar relatie met Jezus Christus.

Vrijheid verliezen

Stutzman wordt nu vervolgd door de American Civil Liberties Union (ACLU), een organisatie met een jaarlijkse omzet van 133 miljoen dollar. Alleen maar omdat ze niet wilde meewerken aan een homo’huwelijk’. Als bloemiste Stutzman verliest, verliezen eveneens de fotograaf, de cateraar, de autoverhuurder hun vrijheid om diensten te weigeren. Dat treft niet alleen christenen, maar ook bijvoorbeeld de joodse banketbakker die vanwege voor de hand liggende bezwaren niet wil meewerken aan een bruiloft tussen neonazi’s.

Grote woede

Een Nederlandse variant van de Stutzman-zaak kan er zomaar komen. Afgelopen weken was er onder Nederlandse homo’s grote woede over een particulier die haar auto niet wilde uitlenen voor een ‘huwelijk’ tussen twee vrouwen. Meermaals werd op Twitter opgeroepen tot aangifte tegen de weigeraar. Het is alleen wachten op een advocaat die de bokshandschoen oppakt.

Nederlandse processen

Telkens naar de rechter gaan is toch typisch Amerikaans, dat slaat in Nederland nooit aan. Dat is naïef gedacht. Er zijn al verscheidene processen geweest. Wij noemen er twee.

Gereformeerde basisschool

In 2011 zamelde COC geld in voor een aanklacht tegen de gereformeerde Dr. K. Schilderschool in Oestgeest. Deze basisschool ontsloeg leraar Duran Renkema omdat hij een homoseksuele relatie had. De rechter oordeelde dat Renkema niet ontslagen had mogen worden. Een nederlaag voor de godsdienstvrijheid: voortaan mogen scholen niet meer van personeel verlangen dat hun levenswandel in overeenstemming is met de Bijbel en de christelijke traditie.

‘Gods Woord als richtsnoer’

Een soortgelijk geval speelde in 2015 in Drachten. De agrarische groothandel De Boer wees Bas van der Meer af voor een stage, omdat “God dit uitleven van je seksuele geaardheid nergens in zijn Woord goedkeurt, maar wel afkeurt, en voor ons zijn Woord als richtsnoer geldt.” Van der Meer klaagde het bedrijf aan. De rechter stelde hem in het gelijk en veroordeelde de groothandel tot een boete en schadevergoeding.

ChristenUnie doet mee

Alsof firma De Boer nog niet genoeg gestraft werd, stelde de gemeente Smallingerland een inkoopstop in. Nota bene de lokale ChristenUnie stemde daarmee in en verdedigde deze dubbele straf met een beroep op het “door God gegeven” rechtssysteem waaraan wij ons moeten “onderwerpen”.

Sm-meesteres

Let wel: De groothandel wees Van der Meer niet af vanwege zijn homofiele neigingen. Wel vanwege het “uitleven” ervan. Dit is in Nederland normaliter een legitieme grond voor ontslag. Wie zich openlijk afficheert als sm-meesteres mag op die grond ontslagen worden, zo oordeelde de rechter in 2015.

Institutionele steun

Opvallend aan de voorbeelden van Oestgeest en Drachten is de grote ijver waarmee bedrijven en overheid meewerken aan het doordrukken van de homo-agenda. Hetzelfde zie je bij de jaarlijkse Gay Parade in Amsterdam. Grote bedrijven als Google en ING varen mee met eigen boot. Dito de overheden. Er zijn zelfs boten voor overheidsdiensten die ideologisch neutraal dienen te zijn, zoals de politie en het leger.

6,2 miljoen euro subsidie

Dankzij deze institutionele steun zit de homolobby er financieel warmpjes bij. Zo krijgt het COC wel 6,2 miljoen per jaar, wat neerkomt op 93,5% van het totale budget. Met deze overheidssubsidie kan COC flink wat fondsen werven om basisscholen juridisch te kleineren.

Tegenwerking

Organisaties die tegen de homo-agenda en voor het gezin strijden, kunnen niet op de hulp van overheden en grote bedrijven rekenen. Eerder op tegenwerking. Deze organisaties zijn afhankelijk van ‘gewone’ burgers. Hierin ligt een uitdaging maar ook een kracht. Wie aan zijn achterban moet verantwoorden wat er met geld gebeurt, blijft scherp. Wie zich laat volstoppen met subsidie wordt hoogmoedig als Goliath. Die ziet de kiezelsteen van David nooit aankomen.

Gezin in Gevaar verdedigt het gezin van man, vrouw en kinderen, tegen gender-ideologie.
Help ons met een gift het gezin te verdedigen!